CogniFit - Η χρόνια αϋπνία και η γνωστική λειτουργία μεταξύ των ηλικιωμένων

Πρωτότυπο όνομα: Chronic Insomnia and Cognitive Functioning Among Older Adults.

Συγγραφείς: Iris Haimov¹, Einat Hanuka¹, Yael Horowitz².

• 1. Department of Behavioral Science, Max Stern Academic College of Emek, Yezreel, Israel.
• 2. Department of Learning Disabilities, University of Haifa, Israel.

Περιοδικό: Behavioral Sleep Medicine, 6:32-54,2008.

Παραπομπή σε αυτή την παρουσίαση (Μορφή APA):

• Haimov, I., Hanuka, E., & Horowitz, Y. (2008). Chronic Insomnia and Cognitive Functioning Among Older Adults. Behavioral Sleep Medicine, 6, 32-54.

Συμπέρασμα της Μελέτης

Το εργαλείο γνωστικής αξιολόγησης του CogniFit επιτρέπει την ακριβή αξιολόγηση των γνωστικών διαφορών μεταξύ υγιών ενηλίκων και ενηλίκων με αϋπνία.. Διάρκεια της μνήμης [t(97)=2.77, p<.007], στην ολοκλήρωση των ασκήσεων των δύο διαστάσεων (οπτικών και σημασιολογικών)[t(97)=2.03, p<.049], στον χρόνο ανταπόκρισης της εστιασμένης προσοχής [F(1, 392)=12.35, p<.0001], στην εκτίμηση του χρόνου [t(97)=2.42, p<.017] και στην εκτελεστική λειτουργία[t(96)=2.02, p<.045].

Συγκείμενο

Τα ηλικιωμένα άτομα έχουν περισσότερες πιθανότητες να βιώσουν αϋπνία (2%-50%). Σε αυτή την πληθυσμιακή ομάδα, που φυσικά και υπάρχουν ορισμένοι παράγοντες που επηρεάζουν αυτή τη διαταραχή του ύπνου (όπως η γήρανση, ο πόνος, ο κοινωνικός αποκλεισμός ή η αναπηρία), η αϋπνία συνήθως οφείλεται σε διαφορετικές αιτίες: πρωταρχικές, ιατρικές, ψυχιατρικές, φαρμακολογικές. Επιπλέον, υπάρχει μεγάλο ποσοστό συννοσηρότητας με άλλες ασθένειες. Οι ηλικιωμένοι συνήθως δυσκολεύονται πολύ να παραμένουν σε κατάσταση ύπνου, συνήθως υπάρχει μεγάλη δραστηριότητα κατά τη διάρκεια του ύπνου, περισσότερες αλλαγές στα στάδια του ύπνου, περισσότερες αφυπνίσεις και τέλος απολαμβάνουν λιγότερο χρόνο ύπνου και λιγότερη ξεκούραση.

Η ίδια ηγήρανση σχετίζεται με μία κακή γνωστική λειτουργία. Αυτό επηρεάζει τις γνωστικές ικανότητες με τις οποίες συσχετιζόμαστε περισσότερα καθημερινά, όπως η προσοχή, η συστολή και η μνήμη. Στην πραγματικότητα, ο επιπολασμός των σοβαρών γνωστικών μεταβολών στον ηλικιωμένο πληθυσμό είναι από 4% έως 10%.

Η χρόνια αϋπνία σε μεγάλη ηλικία έχει έναν σημαντικά αρνητικό αντίκτυπο στην ποιότητα ζωής και αυξάνει τον καρδιοαγγειακό κίνδυνο. Δεδομένης της στενής σχέσης του ύπνου με τις γνωστικές ικανότητες, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τη σχέση μεταξύ της χρόνιας αϋπνίας στη μεγάλη ηλικία και τη γνωστική λειτουργία σε ενήλικες .

Μεθοδολογία

Συμμετέχοντες

Συνολικά 99 ηλικιωμένοι και ανεξάρτητα άτομα (36 άνδρες και 63 γυναίκες), με μέση ηλικία 72.3 χρόνια, συμμετείχαν στη μελέτη. Αποκλείστηκαν από τη μελέτη όλοι οι εθελοντές που είχαν κάποια σημαντική ιατρική διαταραχή, που λάμβαναν αγωγή που επηρέαζε το νευρικό τους σύστημα, που είχαν ιστορικό ψυχιατρικών διαταραχών και που είχαν άνοια ή κατάθλιψη.

Για να θεωρηθεί πως ένας συμμετέχων είχε αϋπνία, ακολουθήθηκαν τα εξής κριτήρια: (α) καθυστερούσαν τουλάχιστον 31 λεπτά να αποκοιμηθούν, (β) αυτό συνέβη τουλάχιστον 3 νύχτες την εβδομάδα, (γ) κατά τη διάρκεια τουλάχιστον 6 μηνών. Αυτά αξιολογήθηκαν από το Mini Sleep Questionnaire και το Technion Sleep Questionnaire.Ανάλογα με τις απαντήσεις τους, οι χρήστες χωρίστηκαν σε δύο ομάδες: τους ηλικιωμένους με αϋπνία (N=35, μέση ηλικία=73.7, SD=5.7) και τους ηλικιωμένους χωρίς αϋπνία (N=64, μέση ηλικία=71.6, SD=5.7).

Η γνωστική κατάσταση του κάθε συμμετέχοντα μετρήθηκε ατομικά μέσω του εργαλείου διαδικτυακής γνωστικής αξιολόγησης και προπόνησης του CogniFit

Ανάλυση

Για την ανάλυση των δεδομένων, εφαρμόστηκε η ανάλυση διακύμανσης (ANOVA) μεικτής αμφίδρομης σχεδίασης, χρησιμοποιώντας την ομάδα ως μεταβλητή μεταξύ των παραγόντων και τον χρόνο ανταπόκρισης ως μεταβλητή μεταξύ των υποκειμένων. Εφαρμόστηκε το t του Student για ανεξάρτητα δείγματα, με στόχο τη σύγκριση των διαφορών μεταξύ των συμμετεχόντων με αϋπνία και χωρίς αϋπνία. Τέλος, χρησιμοποιήθηκε το τεστ του Chi ως μη παραμετρική δοκιμή.

Αποτελέσματα και συμπεράσματα

Διαπιστώθηκε πως και οι δύο ομάδες ήταν συγκρίσιμες όσον αφορά την ηλικία, το φύλο, τα χρόνια εκπαίδευσης, τη βαθμολογία της κατάθλιψης, τη φυσική κατάσταση, τη κατανάλωση υπνωτικών χαπιών και τις δεξιότητες πληροφορικής. Επίσης, δεν υπήρχαν διαφορές στη συνολική διάρκεια του ύπνου αν και υπήρχαν σημαντικές διαφορές στην απόδοση του ύπνου, τις αφυπνίσεις και στον χρόνο που χρειάστηκαν για να κοιμηθούν. Σχετικά με τη γνωστική κατάσταση, εντοπίστηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ των χρηστών με αϋπνία και των υγιών χρηστών στην περιοχή της μνήμης [t(97)=2.77, p<.007], στην ολοκλήρωση εργασιών δύο διαστάσεων (οπτικών και σημασιολογικών) [t(97)=2.03, p<.049], στον χρόνο αντίδρασης της προσήλωσης [F(1, 392)=12.35, p<.0001], στην εκτίμηση του χρόνου [t(97)=2.42, p<.017], και στην εκτελεστική λειτουργία [t(96)=2.02, p<.045].

Τα αποτελέσματα φανερώνουν πως η χρόνια αϋπνία σε ηλικιωμένους σχετίζεται με επιδείνωση της γνωστικής επίδοσης. Στην πραγματικότητα, οι υγιείς ηλικιωμένοι είχαν καλύτερα αποτελέσματα σχεδόν σε όλες τις γνωστικές παραμέτρους που μετρήθηκαν από ότι οι ηλικιωμένοι με αϋπνία. Αυτή η διαφορά ήταν ιδιαίτερα έντονη στην περιοχή της μνήμης, στην ολοκλήρωση των εργασιών των δύο διαστάσεων (οπτικών και σημασιολογικών), στην κατεύθυνση της προσοχής σε ένα στόχο, στην εκτίμηση του χρόνου και στην εκτελεστική λειτουργία (προγραμματισμός).