การทดสอบการเคาะ

แบบฝึกหัด Speed Test REST-HECOOR ได้รับแรงบันดาลใจจากแบบทดสอบคลาสสิกการแตะปลายนิ้วจากชุดประเมิน NEPSY (Korkman et al., 1998) ผู้เข้ารับการทดสอบจะต้องคลิกอย่างต่อเนื่องเป็นเวลา 10 วินาที และให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ด้วยเมาส์ หรือนิ้วหากใช้หน้าจอสัมผัส ในพื้นที่ที่กำหนดบนหน้าจอ ข้อมูลที่เก็บรวบรวมได้แก่ จำนวนคลิกในช่วงเวลาที่กำหนด จำนวนคลิกภายในพื้นที่ที่กำหนด และจำนวนคลิกนอกพื้นที่ที่กำหนด

การทดสอบความว่องไวทางจิตและการเคลื่อนไหว

แบบทดสอบ Resolution Test REST-SPER ได้รับแรงบันดาลใจจากแบบทดสอบคลาสสิกอย่าง Go/No Go Task (Gordon & Caramazza, 1982), Continuous Performance Test (Conners, 1989; Epstein et al., 2001) และ Psychomotor Vigilance Task (Dinges & Powell, 1985) ผู้เข้ารับการทดสอบจะต้องกดวงกลมที่ปรากฏบนหน้าจออย่างรวดเร็ว และเพิกเฉยต่อรูปหกเหลี่ยมหากปรากฏขึ้นพร้อมกัน แบบทดสอบประกอบด้วยคำถามเฉพาะวงกลม 16 ข้อ และคำถามทั้งวงกลมและรูปหกเหลี่ยม 8 ข้อ สำหรับแต่ละข้อ จะมีการเก็บข้อมูลเกี่ยวกับเวลาตอบสนอง ความแม่นยำในการตอบสนอง และระยะห่างของเคอร์เซอร์จากจุดศูนย์กลางของเป้าหมาย

การทดสอบความสอดคล้องระหว่างจำนวนและขนาด

แบบทดสอบการประมวลผล REST-INH ได้รับแรงบันดาลใจจากแบบทดสอบ Stroop แบบคลาสสิก (Stroop, 1935) ผู้เข้ารับการทดสอบจะต้องกดที่วงกลมที่ใหญ่กว่าในสองวงกลม โดยไม่คำนึงถึงตัวเลขที่เขียนอยู่ในแต่ละวงกลม และไม่ต้องสนใจข้อความที่อาจปรากฏอยู่ตรงกลางด้านบนของหน้าจอ จากนั้นผู้เข้ารับการทดสอบจะต้องกดที่ตัวเลขที่มากกว่า โดยไม่คำนึงถึงขนาดของวงกลมที่ตัวเลขนั้นเขียนอยู่

การทดสอบการประมาณเวลา

แบบทดสอบการประมาณค่า EST-II อิงตามแบบทดสอบรูปแบบระยะเวลา (Duration Pattern Test: DPT) (Frota & Pereira, 2003) ผู้เข้ารับการทดสอบจะต้องขัดจังหวะสิ่งเร้าทางเสียงที่กำลังดำเนินอยู่ เพื่อให้ได้ระยะเวลาที่แน่นอนของสิ่งเร้าที่นำเสนอไปก่อนหน้านี้ ในส่วนแรกของแบบทดสอบ จะมีภาพวาดเคลื่อนไหวประกอบกับสิ่งเร้า ในส่วนที่สองของแบบทดสอบ ภาพวาดจะอยู่นิ่ง

การทดสอบการประสานงานระหว่างตาและมือ วิถีการเคลื่อนที่คงที่และทิศทางที่คาดการณ์ได้

แบบทดสอบการซิงโครไนซ์ UPDA-SHIF อิงตามระบบทดสอบเวียนนา (VST) (Whiteside, 2002) ในงานนี้ ผู้เข้ารับการทดสอบจะต้องติดตามลูกบอลที่เคลื่อนที่ไปตามเส้นทางอย่างระมัดระวังและแม่นยำ ระยะห่างเป็นพิกเซลระหว่างจุดศูนย์กลางของลูกบอลกับเคอร์เซอร์ที่ผู้ใช้เคลื่อนที่จะถูกนำมาคำนวณคะแนนความแม่นยำ

การทดสอบเขาวงกต

แบบทดสอบการเขียนโปรแกรม VIPER-PLAN ใช้แบบทดสอบเขาวงกต Porteus (Porteus, 1950) และแบบทดสอบการหาเส้นทาง (NEPSY) (Korkman et al., 1998) เป็นต้นแบบ ผู้เข้ารับการทดสอบจะพบกับเขาวงกตหลายแห่งที่มีทางตัน และจะต้องผ่านเขาวงกตนั้นให้ได้ตั้งแต่ต้นจนจบ โดยใช้จำนวนก้าวที่น้อยที่สุดและเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

การทดสอบสตรูป

แบบทดสอบความเท่าเทียมกัน INH-REST นั้นมีพื้นฐานมาจากแบบทดสอบ Stroop แบบคลาสสิก (Stroop, 1935) ผู้เข้ารับการทดสอบจะต้องกดแป้นเว้นวรรค (การกระทำที่อนุญาต) เฉพาะเมื่อชื่อสีบนหน้าจอพิมพ์ออกมาเป็นสีที่ตรงกัน และต้องงดเว้นการกด (การกระทำที่ไม่ได้รับอนุญาต) หากสีของตัวอักษรไม่ตรงกับชื่อสีที่พิมพ์ออกมา

การทดสอบการประสานงานระหว่างตาและมือ ทิศทางหลายทางและคาดเดาไม่ได้

แบบทดสอบการประสานงาน HECOOR ได้รับแรงบันดาลใจจากแบบทดสอบ Trail Making Test แบบคลาสสิก (Reitan, 1955) และจากระบบทดสอบเวียนนา (Whiteside, 2002) ผู้เข้ารับการทดสอบจะต้องติดตามลูกบอลที่เคลื่อนที่ไปตามเส้นทางที่ไม่แน่นอนโดยใช้เมาส์ (หรือจอยสติ๊กดิจิทัลบนหน้าจอ หากใช้โทรศัพท์มือถือ)

แบบทดสอบช่วงความจำใช้งานด้านภาพ

แบบทดสอบสมาธิ VISMEM-PLAN ใช้แบบทดสอบการเคาะบล็อกของคอร์ซี (Corsi, 1972; Kessels et al., 2000; Wechsler, 1945) เป็นแบบอ้างอิง ในส่วนแรกของแบบทดสอบ วงกลมบางวงในชุดวงกลมที่กำหนดไว้จะสว่างขึ้น ผู้เข้ารับการทดสอบจะต้องจดจำว่าวงกลมใดบ้างในชุดวงกลมที่สว่างขึ้น แล้วพยายามเรียงลำดับให้ถูกต้อง ในส่วนที่สองของแบบทดสอบ จะมีการเพิ่มช่วงเวลาหน่วง 4 วินาทีระหว่างหน้าจอแรกกับหน้าจอเล่นซ้ำ เพื่อเพิ่มเวลาที่ผู้ใช้ต้องจดจำข้อมูล

การทดสอบความจำคำศัพท์แบบหลายรูปแบบ

แบบทดสอบการระบุสิ่งของ COM-NAM อิงตามแบบทดสอบการตั้งชื่อบอสตัน (Kaplan et al., 1983) และแบบทดสอบคำศัพท์จาก WAIS-III (Wechsler, 1997) สำหรับสิ่งของแต่ละชิ้นที่แสดง ผู้ทำแบบทดสอบต้องเลือกจากสามความเป็นไปได้: 1) สิ่งของนั้นปรากฏเป็นครั้งแรกในแบบทดสอบ หรือ 2) ครั้งสุดท้ายที่ปรากฏ สิ่งของนั้นถูกพูดออกมา หรือ 3) ครั้งสุดท้ายที่ปรากฏ สิ่งของนั้นถูกนำเสนอในรูปแบบภาพ

การทดสอบความจำด้านคำศัพท์

แบบทดสอบการสอบถาม REST-COM ใช้แบบทดสอบ Boston Naming Test (Kaplan et al., 1983), แบบทดสอบคำศัพท์จาก WAIS-III (Wechsler, 1997), แบบทดสอบ Test of Variables of Attention (Greenberg et al., 1996) และแบบทดสอบ Rey Auditory Verbal Learning Test (Schmidt, 1994) เป็นแบบอ้างอิง โดยจะแสดงวัตถุหลายชุด จากนั้นในชุดวัตถุใหม่ ผู้เข้ารับการทดสอบจะต้องจดจำเฉพาะวัตถุที่แสดงไปก่อนหน้านี้เท่านั้น ชุดวัตถุใหม่นี้อาจแสดงเป็นภาพหรือคำพูดก็ได้

การทดสอบการประมาณความเร็ว

แบบทดสอบการประมาณค่า EST-I ได้รับแรงบันดาลใจจากแบบทดสอบการประมาณค่าเชิงปัญญาของบิเบอร์ (Goldstein et al., 1996) ในส่วนแรก ผู้ทำแบบทดสอบจะต้องระบุว่าลูกบอลสองลูกใดเคลื่อนที่เร็วกว่ากัน ในส่วนที่สอง จะเพิ่มลูกบอลอีกหนึ่งลูก ในส่วนที่สาม จะเพิ่มลูกบอลลูกที่สี่ และผู้ทำแบบทดสอบจะต้องระบุว่าลูกบอลใดเคลื่อนที่เร็วกว่าลูกบอลที่กำหนด (ลูกบอลสีแดง) สองเท่า ในส่วนที่สี่ ขณะที่สังเกตลูกบอลสี่ลูกเคลื่อนที่ในเส้นทางที่แตกต่างกันสี่เส้นทาง ผู้ทำแบบทดสอบจะต้องระบุให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ว่าลูกบอลใดจะมาถึงจุดที่กำหนดก่อน

การทดสอบการแบ่งความสนใจ

แบบทดสอบความสามารถในการทำพร้อมกัน DIAT-SHIF พัฒนามาจากแบบทดสอบ Stroop แบบคลาสสิก (Stroop, 1935) ระบบทดสอบเวียนนา (Whiteside, 2002) และแบบทดสอบตัวแปรความสนใจ (Greenberg et al., 1996) ผู้เข้ารับการทดสอบจะต้องติดตามลูกบอลที่เคลื่อนที่และหมุนไปในทุกทิศทางบนหน้าจออย่างแม่นยำ ในขณะเดียวกันก็ทำแบบทดสอบ Stroop เวอร์ชันดัดแปลงไปด้วย