CogniFit: การวิจัยภาวะดิสเล็กเซียในห้องเรียน เทคโนโลยีทางการศึกษาที่ออกแบบมาสำหรับนักวิจัยที่สนใจศึกษาภาวะดิสเล็กเซียในสภาพแวดล้อมทางวิชาการ
ภาวะดิสเล็กเซียในห้องเรียน
แหล่งข้อมูลทางการศึกษาสำหรับการวิจัยปัญหาการเรียนรู้ในห้องเรียน เครื่องมือทางการศึกษาที่มุ่งช่วยเหลือผู้วิจัยในการตรวจสอบปัญหาการเรียนรู้
แพลตฟอร์มการศึกษาเพื่อการวิจัยเกี่ยวกับภาวะดิสเล็กเซียในห้องเรียน
แหล่งข้อมูลที่มุ่งเน้นการวิจัยเกี่ยวกับภาวะดิสเล็กเซียในสภาพแวดล้อมทางวิชาการ
การกระตุ้นการรับรู้และ/หรือการฟื้นฟูสมรรถภาพทางปัญญาสำหรับผู้ที่มีภาวะดิสเล็กเซียเพื่อวัตถุประสงค์ในการวิจัยเท่านั้น
กิจกรรมล่าสุด: 02/01/2016 | 4:09 นาที
วันที่ลงทะเบียน: 01/01/2013
จำนวนการเข้าสู่ระบบทั้งหมด: 23
การยับยั้ง
598
ความสนใจที่จดจ่อ
608
หน่วยความจำระยะสั้นเชิงเสียง
468
การรับรู้เชิงพื้นที่
405
การฝึกอบรมแบบกำหนดเอง
ระยะเวลาของเซสชั่น
15 นาที
การฝึกอบรมเฉพาะบุคคล
หน่วยความจำ
สมาธิ
เหตุผล
อายุ 65 ปีขึ้นไป
การอ่านเพื่อความเข้าใจ
การรับรู้
การขับรถ
Darwin Science Institute
ผู้เข้าร่วม: 135
กลุ่ม: 24
อายุ 60 ปีขึ้นไป
กลุ่มควบคุม
ผู้เข้าร่วม: 11
เพิ่มผู้เข้าร่วม
อายุ 60 ปีขึ้นไป
กลุ่มปกติ
ผู้เข้าร่วม: 11
เพิ่มผู้เข้าร่วม
การทดสอบความจำ
กลุ่มควบคุม
ผู้เข้าร่วม: 5
เพิ่มผู้เข้าร่วม
การทดสอบความจำ
กลุ่มปกติ
ผู้เข้าร่วม: 5
เพิ่มผู้เข้าร่วม
สร้างกลุ่มใหม่
ชื่อ
ประเภทของกลุ่ม
กลุ่มควบคุม
กลุ่มปกติ
บันทึก
การตั้งค่า: Manual
Daniel Foster
การทดสอบความจำ
กลุ่มควบคุม
จำนวนรอบของโปรแกรมการฝึกอบรม
5
นักเรียน #231
Paul Perkins
DaVinci High School
อายุ 12 | ถนัดมือขวา
DaVinci High School
นักเรียน: 357
การคำนวณ
ตรรกะ
การเขียน
การอ่าน
หน่วยความจำใช้งาน
565
การตั้งชื่อ
411
การรับรู้ทางสายตา
355
หน่วยความจำระยะสั้นด้านภาพ
392
ความเร็วในการประมวลผล
450
ความสนใจที่จดจ่อ
298
เครื่องมือทางการศึกษาชิ้นนี้ มุ่งเน้นการวิจัยเกี่ยวกับภาวะดิสเล็กเซียในสภาพแวดล้อมทางวิชาการ เป็นแหล่งข้อมูลระดับมืออาชีพที่สร้างขึ้นโดยผู้เชี่ยวชาญด้านความผิดปกติทางการเรียนรู้และนักประสาทวิทยาเด็ก
- สำรวจการทำงานของสมองของผู้เข้าร่วมวิจัยอย่างแม่นยำ: บูรณาการกระบวนการทางการศึกษาที่จะช่วยให้คุณประเมินผู้เข้าร่วมวิจัยที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาได้อย่างเป็นกลาง แอปพลิเคชัน CogniFit Dyslexia in the Classroom ช่วยให้คุณระบุปัญหาที่เกี่ยวข้องกับภาวะดิสเล็กเซียได้อย่างแม่นยำยิ่งขึ้นเพื่อวัตถุประสงค์ในการวิจัยของคุณ
- ศึกษาปัญหาด้านการเรียนที่เกี่ยวข้องกับภาวะดิสเล็กเซีย: การระบุความเสี่ยงที่อาจเกิดขึ้นเป็นพื้นฐานสำคัญในการเอาชนะความบกพร่องทางการเรียนรู้
- แก้ไขและปรับทิศทางความบกพร่องเฉพาะด้าน: นักวิจัยสามารถใช้โปรแกรมทางคลินิกเพื่อศึกษาแนวทางการแทรกแซงที่ดีที่สุดสำหรับภาวะดิสเล็กเซียในโรงเรียน
- การติดตามความคืบหน้าและพัฒนาการของผู้เข้าร่วม: เครื่องมือนี้ช่วยให้นักวิจัยติดตามผลลัพธ์ด้านความรู้ความเข้าใจของผู้เข้าร่วมได้อย่างใกล้ชิด
ภาวะดิสเล็กเซียเป็นความผิดปกติทางการเรียนรู้ทางระบบประสาทที่ส่งผลกระทบต่อเด็กนักเรียนประมาณ 10-15% ความผิดปกติทางการเรียนรู้นี้ทำให้การอ่าน การเขียน และการถอดรหัสตัวอักษรทำได้ยากขึ้น ดิสเล็กเซียเป็นสาเหตุหลักประการหนึ่งของปัญหาทางการเรียน ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมสถาบันการศึกษาจึงจำเป็นต้องวิจัยเทคโนโลยีทางการศึกษาใหม่ๆ เพื่อช่วยประเมินและหาแนวทางแก้ไขความบกพร่องทางการเรียนรู้ในห้องเรียน
ศึกษาวิจัยเกี่ยวกับภาวะดิสเล็กเซียในห้องเรียน:
เทคโนโลยีเพื่อการวิจัยการตรวจหาภาวะดิสเล็กเซียในโรงเรียน:
แหล่งข้อมูลเพื่อช่วยในการศึกษาค้นคว้าเกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ที่มีภาวะดิสเล็กเซียในโรงเรียน:
เทคโนโลยีทางการศึกษาเพื่อช่วยในการวิจัยเกี่ยวกับการฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ที่มีภาวะดิสเล็กเซียในห้องเรียน:
งานวิจัยเกี่ยวกับภาวะดิสเล็กเซียในห้องเรียนโดยใช้ CogniFit
ความยากลำบากในการใช้คำศัพท์ในเด็กที่มีภาวะดิสเล็กเซียเกิดจาก: ความบกพร่องในการประมวลผลทางภาษา, ความจำใช้งานที่ไม่เพียงพอ และความเร็วในการประมวลผลที่ช้า
CogniFit Dyslexia Research in the Classroom เป็นเครื่องมือวิจัยที่มหาวิทยาลัยทั่วโลกใช้กัน ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า การใช้เครื่องมือวิจัย CogniFit Dyslexia Research Tool สามารถ:
- พัฒนาความจำใช้งาน ซึ่งช่วยให้ผู้เข้าร่วมสามารถจดจำข้อมูลได้มากขึ้น
- เพิ่มจำนวนคำที่อ่านถูกต้องต่อนาทีขึ้น 14.73%
- ความสามารถในการทำงานและการตรวจจับข้อผิดพลาดอาจเพิ่มขึ้น (24.71%)
- ผลลัพธ์เหล่านี้คงอยู่ได้นานถึงหกเดือนหลังจากการฝึกอบรม โดยมีผลดีโดยรวมต่อภาวะดิสเล็กเซียของผู้เข้าร่วม
เอกสารอ้างอิง: Conners, CK (1989). คู่มือสำหรับมาตราส่วนการให้คะแนนของ Conners. North Tonawanda, NY: Multi-Health Systems. • Wechsler, D. (1945). มาตราส่วนความจำมาตรฐานสำหรับการใช้งานทางคลินิก. วารสารจิตวิทยา: สหวิทยาการและประยุกต์, 19(1), 87-95 • Korkman, M., Kirk, U., & Kemp, S (1998). NEPSY: การประเมินทางประสาทจิตวิทยาพัฒนาการ. Psychological Corporation. Korkman, M., Kirk, U., & Kemp, S (1998). คู่มือสำหรับ NEPSY. San Antonio, TX: Psychological corporation. • Tombaugh, TN (1996). การทดสอบการแสร้งทำความจำ: TOMM. North Tonawanda, NY: Multi-Health Systems. • Rey. Schmidt, M. (1994). การทดสอบการเรียนรู้คำพูดด้วยการฟังของ Rey: คู่มือ. Los Angeles: Western Psychological Services. • Toglia, JP (1993). การทดสอบความจำตามบริบท. ทูซอน, แอริโซนา: Therapy Skill Builders. • Stroop, J. R (1935). การศึกษาการรบกวนในปฏิกิริยาทางวาจาแบบอนุกรม. วารสารจิตวิทยาเชิงทดลอง, 18(6), 643. • Heaton, RK (1981). คู่มือสำหรับการทดสอบการจัดเรียงการ์ดวิสคอนซิน. Western Psychological Services. • Shallice, T (1982). ความบกพร่องเฉพาะด้านของการวางแผน. Philosophical Transactions of the Royal Society B: Biological Sciences, 298(1089), 199-209. • Hooper, EH (1983). การทดสอบการจัดระเบียบภาพของ Hooper (VOT). • Greenberg, LM, Kindschi, CL, & Corman, CL (1996). การทดสอบ TOVA ของตัวแปรความสนใจ: คู่มือทางคลินิก. เซนต์พอล, มินนิโซตา: TOVA Research Foundation. • Asato, MR, Sweeney, JA, & Luna, B (2006). กระบวนการทางปัญญาในการพัฒนาประสิทธิภาพ TOL Neuropsychologia, 44(12), 2259-2269. • Goh, DS, & Swerdlik, ME (1985). การทดสอบพัฒนาการการรับรู้ทางสายตาของ FROSTIG Test critiques, 2, 293. • Peretz C, Korczyn AD, Shatil E, Aharonson V, Birnboim S, Giladi N. - การฝึกอบรมทางปัญญาแบบส่วนบุคคลโดยใช้คอมพิวเตอร์เทียบกับเกมคอมพิวเตอร์แบบคลาสสิก: การทดลองแบบสุ่มสองทางแบบมีกลุ่มควบคุมเพื่อการกระตุ้นทางปัญญา - Neuroepidemiology 2011; 36:91-9.