ชื่อเดิม : การฝึกอบรมความรู้ความเข้าใจโดยใช้คอมพิวเตอร์สำหรับบุคคลที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาและพัฒนาการ: การศึกษานำร่อง

ผู้เขียน : James Siberski 1, Evelyn Shatil 2, Carol Siberski3, Margie Eckroth-Bucher 4, Aubrey French5, Sara Horton6, Rachel F. Loefflad7 และ Phillip Rouse8

• 1. ผู้ช่วยศาสตราจารย์ด้านผู้สูงอายุศาสตร์ มหาวิทยาลัยมิเซริคอร์เดีย ดัลลัส รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา
• 2. หัวหน้านักวิทยาศาสตร์ ฝ่ายวิทยาศาสตร์ด้านการรับรู้ บริษัท CogniFit Inc. เมืองไฮฟา ประเทศอิสราเอล
• 3. ผู้จัดการดูแลผู้สูงอายุในคลินิกส่วนตัว เมืองแนนทิโคก รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา
• 4. ศาสตราจารย์ประจำภาควิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยบลูมส์เบิร์ก บลูมส์เบิร์ก รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา
• 5. ผู้เชี่ยวชาญด้านโปรแกรม ณ สถาบันทรัพยากรบุคคลและบริการ เมืองคิงส์ตัน รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา
• 6. นักสังคมสงเคราะห์ ฝ่ายดูแลผู้สูงอายุระยะยาว เวสต์ไวโอมิง รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา
• 7. นักบำบัดด้านนันทนาการ, ดัลลัส, เพนซิลเวเนีย, สหรัฐอเมริกา
• 8. นักจิตวิทยาที่ได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพส่วนตัว เมืองซันเบอรี รัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา

วารสาร : American Journal of Alzheimer's Disease & Other Dementias (2015), เล่มที่ 30 (1): 41-48

การอ้างอิงถึงบทความนี้ (ตามรูปแบบ APA) :

• Siberski, J., Shatil, E., Siberski, C., Eckroth-Bucher, M., French, A., Horton, S., Loefflad, RF, & Rouse, P. (2015). การฝึกอบรมความรู้ความเข้าใจโดยใช้คอมพิวเตอร์สำหรับบุคคลที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาและพัฒนาการ: การศึกษานำร่อง Am J Alzheimers Dis Other Demen, 30 (1), หน้า 41-48

ข้อสรุปของการศึกษา

โปรแกรมฝึกสมองเฉพาะบุคคล CogniFit เป็นโปรแกรมที่มีแนวโน้มดีในการพัฒนาสมรรถภาพทางปัญญาในผู้ใหญ่ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาหรือพัฒนาการ โดยใช้เวลาฝึก 20-30 นาทีต่อวัน สัปดาห์ละ 3 วัน เป็นเวลา 10 สัปดาห์ ความจำภาพ, p=.003; การวางแผน, p=.009; การตรวจสอบ, p=.017 (ใช่ α=.05 หรือ α=.1)

สรุปผลการศึกษา

งานวิจัยชิ้นนี้ต้องการทดสอบว่า การฝึกฝนด้านการรับรู้แบบเฉพาะบุคคล ส่งผลต่อความสามารถด้านการรับรู้ของ ผู้ใหญ่ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา (ID) หรือ ความบกพร่องทางพัฒนาการ (DD) อย่างไร

มีการประเมินความสามารถทางด้านการรับรู้ 15 ด้านในผู้ป่วย DI/DD จำนวน 32 คน โดยแบ่งผู้เข้าร่วมออกเป็นสามกลุ่ม:

• มีพนักงาน 11 คนใน บริษัท Computer CogniFit
• ผู้เข้าร่วม กลุ่มควบคุม 11 คน ที่เล่นวิดีโอเกม
• ผู้เข้าร่วม 10 คนใน กลุ่มควบคุมที่อยู่ในรายชื่อรอ หรือทำกิจกรรมประจำวัน

แม้ว่าการศึกษาครั้งนี้จะมีผู้เข้าร่วมจำนวนมาก แต่จำนวนผู้เข้าร่วมมีน้อยมาก และ ผลลัพธ์ (ทั้งภายในและระหว่างกลุ่ม) ไม่มีความสำคัญทางสถิติ เมื่อใช้ ระดับ α ที่สูง (α=.001) อย่างไรก็ตาม เมื่อใช้ระดับ α ที่ผ่อนปรนมากขึ้นเล็กน้อย พบว่าความสามารถทางปัญญา 11 จาก 15 ด้าน มี การพัฒนาอย่างมีนัยสำคัญในกลุ่มที่ได้รับการฝึกฝนทางปัญญาด้วยคอมพิวเตอร์ คาดว่าหากใช้กลุ่มตัวอย่างที่เป็นตัวแทน ข้อมูลอาจมีนัยสำคัญทางสถิติได้

ข้อมูลเหล่านี้ดูมีแนวโน้มที่ดีและอาจเป็นพื้นฐานที่ดีสำหรับการศึกษาในอนาคตโดยใช้กลุ่มตัวอย่างที่ใหญ่ขึ้น หากได้รับการยืนยัน นี่จะแสดงให้เห็นถึง ความสำคัญของการที่ผู้ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา/พัฒนาการ ควรเข้ารับการฝึกอบรมด้านความรู้ความเข้าใจด้วยคอมพิวเตอร์ เช่น โปรแกรมที่ให้บริการโดย CogniFit

บริบท

ความบกพร่องทางสติปัญญาและความบกพร่องทางพัฒนาการ (เช่น ออทิสติกหรืออัมพาตสมอง) เกี่ยวข้องกับปัญหาที่หลากหลายและแตกต่างกันอย่างมาก ซึ่งส่งผลให้เกิดความบกพร่องในการปรับตัวเมื่อเทียบกับประชากรส่วนใหญ่ ในสหรัฐอเมริกา มีการประมาณการว่าร้อยละ 5 ของเด็กในระดับประถมศึกษาหรือมัธยมศึกษา มีความบกพร่องทางสติปัญญาหรือความบกพร่องทางพัฒนาการบางประเภท

ในกรณีของผู้ใหญ่ ข้อมูลมีน้อยกว่า แต่ข้อมูลชี้ให้เห็นว่า ร้อยละของผู้ใหญ่ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาอยู่ที่ 0.5% ในขณะที่ ร้อยละของผู้ใหญ่ที่มีความบกพร่องทางพัฒนาการอยู่ที่ 0.4% ความบกพร่องเหล่านี้อาจส่งผลกระทบอย่างมากต่อชีวิตส่วนตัว ครอบครัว และสังคม

ปัจจุบันมีความสนใจเพิ่มมากขึ้นในการพัฒนาทักษะการรับรู้ผ่านเครื่องมือคอมพิวเตอร์ เช่น CogniFit อย่างไรก็ตาม เป็นเรื่องปกติที่ผู้คนกลุ่มนี้จะไม่สามารถเข้าถึงเครื่องมือเหล่านี้ได้โดยง่าย ซึ่งมักเกิดจาก ความเชื่อที่ผิดๆ ว่าพวกเขาไม่สามารถใช้คอมพิวเตอร์ได้

การเปลี่ยนแปลงความเชื่อที่ผิดพลาดนี้เป็นสิ่งสำคัญ เพราะ ผู้ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาหรือพัฒนาการมีความเสี่ยงที่จะประสบกับความบกพร่องทางสติปัญญาประเภทใดประเภทหนึ่งเท่าเทียมหรือมากกว่า ดังนั้นจึงมีความจำเป็นที่จะต้องพิสูจน์ถึงประโยชน์ของการฝึกอบรมทางสติปัญญาด้วยคอมพิวเตอร์สำหรับผู้ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาหรือพัฒนาการ

ระเบียบวิธีวิจัย

ผู้เข้าร่วม

ผู้เข้าร่วมการวิจัย 32 คน ได้รับการคัดเลือกจากผู้ใหญ่ 145 คนที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาหรือความบกพร่องทางพัฒนาการ ซึ่งเข้ารับการรักษาในศูนย์ฟื้นฟูเฉพาะสำหรับผู้ที่มีปัญหาเหล่านี้ การศึกษาครั้งนี้ดำเนินการในศูนย์ดังกล่าว ซึ่งตั้งอยู่ในเมืองทางตะวันออกเฉียงเหนือของรัฐเพนซิลเวเนีย สหรัฐอเมริกา

เกณฑ์การคัดเลือก ผู้เข้าร่วมการศึกษา มีดังนี้:

• ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นผู้ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญา/พัฒนาการ
• มีอายุ 21 ปีขึ้นไป
• ขอให้มีสุขภาพดี
• พนักงานโรงงาน
• ต้องการเข้าร่วมในการศึกษาครั้งนี้

เกณฑ์การคัดออก ประกอบด้วย:

• ขาดความสนใจในคอมพิวเตอร์
• ไม่สามารถนั่งทำงานหน้าคอมพิวเตอร์ได้นาน 25-30 นาที
• ไม่สามารถมองเห็นภาพบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ได้อย่างชัดเจน

ผู้เข้าร่วมการวิจัยได้รับแจ้งถึงวัตถุประสงค์และข้อกำหนดของการวิจัย ผู้ปกครองของผู้เข้าร่วมการวิจัยได้ลงนามในแบบฟอร์มยินยอม คณะกรรมการของมหาวิทยาลัยมิเซริคอร์เดียได้อนุมัติขั้นตอนการวิจัยนี้

ออกแบบ

ใช้วิธี การออกแบบการทดลองแบบสุ่มโดยปิดบังข้อมูล ผู้เข้าร่วมได้รับการสุ่มให้เข้าร่วมในหนึ่งในสามกลุ่ม:

• กลุ่มฝึกอบรมความรู้ความเข้าใจด้วยคอมพิวเตอร์ (โดยใช้ CogniFit)
• กลุ่มควบคุมวิดีโอเกม
• กลุ่มควบคุมที่อยู่ในรายชื่อรอรับบริการ

ผู้เข้าร่วมไม่ทราบว่าตนเองอยู่ในกลุ่มใด แต่ผู้วิจัยทราบข้อมูลนี้ ที่จริงแล้ว กิจกรรมของกลุ่มควบคุมที่เล่นวิดีโอเกมถูกออกแบบมาให้คล้ายคลึงกับกลุ่มฝึกฝนด้านการรับรู้ ระยะเวลาของกิจกรรม การประเมินก่อนและหลังการรักษาเท่ากันในทั้งสองกลุ่ม

กระบวนการ

แบบทดสอบ TONI-3 (แบบทดสอบความฉลาดที่ไม่ใช้ภาษา ฉบับที่ 3) ถูกนำมาใช้เพื่อประเมิน ระดับความฉลาดโดยรวม ของผู้เข้าร่วมแต่ละคน

การประเมินทางประสาทจิตวิทยา โดยใช้ เครื่องมือประเมินความรู้ความเข้าใจ CogniFit เพื่อหลีกเลี่ยงการปรับตัว เครื่องมือ CogniFit จะใช้สิ่งเร้าและภารกิจที่แตกต่างกันโดยอัตโนมัติสำหรับการประเมินแต่ละครั้ง นอกจากนี้ยังได้รับการตรวจสอบความถูกต้องทางวิทยาศาสตร์แล้ว การประเมินนี้ประกอบด้วยภารกิจ 15 อย่างที่วัดทักษะความรู้ความเข้าใจ 15 ด้าน

สุดท้ายนี้ การบำบัดรักษาได้ดำเนินการในศูนย์ฟื้นฟู แต่ในห้องที่แตกต่างกัน การบำบัดรักษาใช้เวลา 10 สัปดาห์ โดยประกอบด้วยการบำบัดสัปดาห์ละ 3 ครั้ง ครั้งละ 20-30 นาที

กลุ่มควบคุมที่มีวิดีโอเกม

ผู้เข้าร่วมในกลุ่มนี้ทำกิจกรรมที่ออกแบบมาโดยเฉพาะสำหรับการศึกษาครั้งนี้ กิจกรรมเหล่านี้มีจุดประสงค์เพื่อให้มีลักษณะหรือระยะเวลาคล้ายคลึงกับกิจกรรมของ CogniFit แต่ไม่มีลักษณะสำคัญบางประการสำหรับการฝึกฝนด้านการรับรู้ เช่น ไม่เหมาะสมกับระดับของผู้ใช้ ไม่ต้องการการตอบสนองที่รวดเร็ว หรือการให้ความสนใจกับสิ่งเร้ามากกว่าหนึ่งอย่างพร้อมกันในงานใดๆ ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่ามัน ทำหน้าที่เป็นยาหลอก แม้ว่าจะยังคงช่วยให้เกิดการฝึกฝนในระดับหนึ่งก็ตาม

กลุ่มควบคุมที่มีรายชื่อรอ

กลุ่มนี้ยังคงดำเนินกิจกรรมและตารางงานตามปกติ ซึ่งส่วนใหญ่ประกอบด้วยการจัดเวิร์คช็อป การรับประทานอาหารในห้องอาหารรวม การพักผ่อนช่วงเช้าและเย็น เป็นต้น

การวิเคราะห์

การวิเคราะห์ทางสถิติได้ดำเนินการโดยใช้โปรแกรม SPSS 17 เพื่อวัดความแตกต่างภายในกลุ่มและระหว่างกลุ่มในความสามารถทางปัญญา 15 ด้านที่ศึกษา ได้ใช้ แบบจำลองผลผสม (ที่มีทั้งผลคงที่และผลสุ่ม) สำหรับ การวัดซ้ำ โดยใช้แบบจำลองแยกกันสำหรับแต่ละตัวแปร

ผลลัพธ์และข้อสรุป

ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระหว่างคะแนนความสามารถทางปัญญาในการประเมินก่อนและหลังการฝึกอบรม ที่จริงแล้ว การเปรียบเทียบภายในกลุ่มหรือระหว่างกลุ่มทั้ง 15 ครั้งก็ไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p>.001) ดังนั้น กลุ่มที่ได้รับการฝึกอบรมด้านความรู้ความเข้าใจจึงไม่แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่สำคัญใดๆ ในความสามารถทางปัญญาหลังการฝึกอบรม และไม่แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาที่สำคัญใดๆ เมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม (ซึ่งก็ไม่แสดงให้เห็นถึงการพัฒนาเช่นกัน)

อย่างไรก็ตาม เมื่อเกณฑ์มีความเข้มงวดน้อยลง (p < .05 และ p < .1) กลุ่มทดลองแสดงผลที่มีนัยสำคัญในความสามารถทางปัญญา 11 จาก 15 ด้าน เมื่อเทียบกับการประเมินเบื้องต้น (ความจำภาพ, p = .003; การวางแผน, p = .009; การตรวจสอบ, p = .017) เมื่อใช้เกณฑ์เหล่านี้ กลุ่มควบคุมก็แสดงผลที่มีนัยสำคัญในความสามารถทางปัญญา 4 จาก 15 ด้านเช่นกัน ข้อมูลนี้มีความน่าสนใจมากสำหรับการศึกษาประเภทนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อใช้กลุ่มตัวอย่างขนาดเล็ก (ซึ่งอาจส่งผลให้ผลลัพธ์ไม่มีนัยสำคัญในระดับที่เข้มงวดเช่นนี้) จากการใช้ค่า Cohen's d พบว่าขนาดผลกระทบระหว่างการทดสอบหลังและก่อนการทดสอบในกลุ่มทดลองคือ:

• อยู่ในระดับปานกลาง (ค่า Cohen's d อยู่ระหว่าง 0.58 ถึง 0.72) ในความสามารถทางปัญญาต่อไปนี้: การเฝ้าติดตาม การวางแผน การจดจำ เวลาตอบสนอง การเปลี่ยนความคิด การรับรู้เชิงพื้นที่ ความจำภาพ และการสแกนภาพ
• มีขนาดเล็ก (ค่า Cohen's d เท่ากับ .44, .37 และ .41) ในด้านการตั้งชื่อ การรับรู้ทางสายตา และความจำใช้งาน

ดังนั้น ผล การศึกษาครั้งนี้จึงไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ อาจเป็นเพราะขนาดของกลุ่มตัวอย่างเล็กเกินไป ข้อจำกัดนี้ทำให้ผลการศึกษานำร่องนี้ไม่สามารถเป็นตัวแทนได้ แม้จะเป็นเช่นนั้น ข้อมูลก็ยังน่ายินดี หวังว่าเมื่อทำการทดลองเดียวกันนี้กับกลุ่มตัวอย่างที่ใหญ่ขึ้น ผลลัพธ์จะมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้ ความสามารถทางปัญญา 11 อย่างที่ศึกษาพบว่ามีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อใช้เกณฑ์ที่เข้มงวดน้อยลง (P <.05 และ P <.1) ซึ่งทำให้เราคิดว่า CogniFit อาจเป็นเครื่องมือที่ดีสำหรับการฝึกฝนความสามารถทางปัญญาของผู้ที่มีความบกพร่องทางสติปัญญาหรือความบกพร่องทางพัฒนาการ