ชื่อเรื่องเดิม : ผลของการฟื้นฟูสมรรถภาพทางปัญญาต่อการเดินในผู้สูงอายุที่ไม่ออกกำลังกาย

ผู้เขียน : Joe Verghese 1, Jeannette Mahoney 1,2, Anne F. Ambrose 3, Cuiling Wang 4 และ Roee Holtzer 1,2

• 1. ภาควิชาประสาทวิทยา วิทยาลัยแพทยศาสตร์อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ มหาวิทยาลัยเยชิวา บรองซ์ นิวยอร์ก
• 2. คณะจิตวิทยาเฟอร์เคาฟ์ มหาวิทยาลัยเยชิวา บรองซ์ นิวยอร์ก
• 3. แผนกเวชศาสตร์ฟื้นฟู โรงพยาบาลเมาท์ไซนาย นิวยอร์ก
• 4. ภาควิชาระบาดวิทยาและสุขภาพประชากร วิทยาลัยแพทยศาสตร์อัลเบิร์ต ไอน์สไตน์ มหาวิทยาลัยเยชิวา บรองซ์ นิวยอร์ก

วารสาร : วารสารผู้สูงอายุ: วิทยาศาสตร์การแพทย์ (2010) 65A(12): 1338-1343

การอ้างอิงถึงบทความนี้ (ตามรูปแบบ APA) :

• Verghese, J., Mahoney, J., Ambrose, AF., Wang, C., & Holtzer, R. (2010). ผลของการฟื้นฟูความรู้ความเข้าใจต่อการเดินในผู้สูงอายุที่ไม่ออกกำลังกาย J Gerontol A Biol Sci Med Sci., 65(12), pp.1338-43.

บทสรุป

การฝึกอบรมด้านการรับรู้ CogniFit สามารถช่วยปรับปรุงการเคลื่อนไหวในผู้สูงอายุที่ไม่ออกกำลังกายได้ โดยผ่านการแทรกแซงเป็นเวลา 8 สัปดาห์ สัปดาห์ละ 3 วัน ไม่ต่อเนื่องกัน วันละ 2 ครั้ง พบว่า การเคลื่อนไหวขณะเดิน (เปลี่ยนแปลง: 8.2 ± 11.4 เป็น 1.3 ± 6.8 ซม./วินาที, p = 0.10) และการเคลื่อนไหวขณะเดินพร้อมพูดคุย (เปลี่ยนแปลง: 19.9 ± 14.9 เป็น 2.5 ± 20.1 ซม./วินาที, p = 0.05) ดีขึ้นเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม

สรุปผลการศึกษา

ปัญหาด้านการเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้นตามอายุและส่งผลเสียต่อคุณภาพชีวิตของผู้คน ทักษะการรับรู้บางอย่าง เช่น ความสนใจ และ การทำงานของสมองส่วนหน้า มีความสำคัญมากในการควบคุมการเคลื่อนไหว อันที่จริง พบว่าความผิดปกติของ ทักษะการรับรู้ เหล่านี้มีความสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับการเดินช้าและการหกล้มในผู้สูงอายุ ด้วยเหตุนี้ จึงมีการเสนอว่า การฝึกฝนด้านการรับรู้ อาจช่วยเพิ่มความเร็วในการเดินและลดการหกล้ม ในผู้สูงอายุได้

การศึกษานี้ใช้การออกแบบการทดลองแบบสุ่มปิดบัง (blind randomized control design) กับผู้สูงอายุที่ไม่ค่อยออกกำลังกาย 24 คน โดย ผู้เข้าร่วมการทดลองทุกคนไม่ได้ออกกำลังกายมากกว่าสัปดาห์ละครั้ง และเดินด้วยความเร็วต่ำกว่า 1 เมตรต่อวินาที (<1 ม./วินาที) พวกเขาถูกสุ่มให้เข้าร่วมกลุ่ม "รอรับการรักษา" หรือกลุ่มที่เข้าร่วมโปรแกรมฝึกสมอง CogniFit เป็นเวลา 8 สัปดาห์ ผลลัพธ์ถูกแบ่งออกเป็น ความเร็วในการเดินปกติ และในสภาวะ "เดินและพูดไปพร้อมกัน" นอกจากนี้ยังมีการเปรียบเทียบสัดส่วนของผู้ที่พัฒนาขึ้นในแต่ละกลุ่ม โดยการพัฒนาจะต้องเป็นการเปลี่ยนแปลงความเร็วมากกว่าหรือเท่ากับ 4 เซนติเมตรต่อวินาที (≥4 ซม./วินาที)

ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า การฝึกฝนด้านการรับรู้ด้วย CogniFit ช่วยเพิ่มความคล่องตัวในผู้สูงอายุที่ไม่ค่อยออกกำลังกาย ข้อมูลนี้แสดงให้เห็นถึงประโยชน์ของเครื่องมือ CogniFit ในการเสริมสร้างและกระตุ้นความสามารถด้านการรับรู้ที่เกี่ยวข้องกับการเดิน

บริบท

ปัญหาด้านการเคลื่อนไหวเพิ่มขึ้นตามอายุ ผู้ที่มีปัญหาเหล่านี้มักมีช่วงเวลาในการเข้าสังคมสั้นลง มีคุณภาพชีวิตที่ต่ำลง และมีอัตราการเจ็บป่วยและเสียชีวิตสูงขึ้น มีหลักฐานทางวิทยาศาสตร์มากมายเกี่ยวกับประโยชน์ของการออกกำลังกาย เช่น การเดิน ในการป้องกันปัญหาด้านการเคลื่อนไหว อย่างไรก็ตาม ผู้สูงอายุครึ่งหนึ่งมักเลิกออกกำลังกาย ภายในสามถึงหกเดือนแรก นี่จึงเป็นเหตุผล ที่ต้องสำรวจแนวทางอื่น ๆ เพื่อปรับปรุงการเคลื่อนไหวของประชากรกลุ่มนี้

พฤติกรรมของมนุษย์ เช่น การเดิน (การก้าวเดิน) ถูกควบคุมโดยความสามารถทางด้านการรับรู้หลายอย่าง เช่น ความสนใจและการทำงานของสมองส่วนหน้า ความสามารถเหล่านี้ช่วยให้เราปรับตัวเข้ากับสถานการณ์ที่เปลี่ยนแปลง คาดการณ์ผลลัพธ์ และจัดหาทรัพยากรเพื่อทำกิจกรรมมากกว่าหนึ่งอย่างในเวลาเดียวกัน ทั้งหมดนี้จำเป็นสำหรับการก้าวเดินที่ถูกต้อง ที่จริงแล้ว ปัญหาด้านความสนใจและการทำงานของสมองส่วนหน้ามีความเกี่ยวข้องกับการหกล้มและการเดินที่ช้าลง

จากการศึกษาบางชิ้นพบว่า การใช้ยาเพื่อพัฒนาความสามารถทางด้านการรับรู้มีผลดีต่อการเดิน ในทางกลับกัน ก็มีการแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมฝึกฝนด้านการรับรู้สามารถช่วยพัฒนาทั้งสมาธิและการทำงานของสมองส่วนหน้าได้ อย่างไรก็ตาม ยังไม่มีการศึกษาว่าการฝึกฝนด้านการรับรู้ส่งผลต่อการเดินอย่างไร ซึ่งอาจเป็นส่วนเสริมที่ดีในการป้องกันปัญหาด้านการเคลื่อนไหว

CogniFit เป็นเครื่องมือ ประเมิน และฝึกฝนความรู้ความเข้าใจ แบบออนไลน์ ที่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพในการวัดและกระตุ้นความสามารถทางปัญญาต่างๆ เช่น สมาธิและการทำงานของสมองส่วนหน้า การออกแบบที่เรียบง่ายทำให้ CogniFit สามารถใช้งานได้ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ด้วยเหตุผลเหล่านี้ จึงเป็นเครื่องมือที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการศึกษาในครั้งนี้

ดังนั้น วัตถุประสงค์ของการศึกษาครั้งนี้ คือเพื่อค้นหาว่าการฝึกฝนด้านการรับรู้ด้วยคอมพิวเตอร์ของ CogniFit สามารถส่งผลต่อความเร็วในการเดินปกติและความสามารถในการเดินและพูดไปพร้อมกันได้อย่างไร

ระเบียบวิธีวิจัย

การสรรหาและการออกแบบ

ในการดำเนินการศึกษาครั้งนี้ ได้เลือกใช้การออกแบบการทดลองแบบสุ่มและปกปิด โดยแบ่งออกเป็นสองกลุ่ม ได้แก่ กลุ่มทดลอง "การฝึกอบรมด้านความรู้ความเข้าใจ" และกลุ่มควบคุม "รายชื่อรอ"

ในขั้นต้นได้มีการส่งจดหมายไปยังผู้ที่มีอายุ 70 ปีขึ้นไปเพื่ออธิบายวัตถุประสงค์ของการศึกษา หลังจากนั้นจึงติดต่อผู้เข้าร่วมที่มีศักยภาพทางโทรศัพท์ เมื่อได้รับความยินยอมด้วยวาจาแล้ว จึงทำการสัมภาษณ์สั้นๆ เพื่อตรวจสอบว่าพวกเขามีคุณสมบัติตรงตามเกณฑ์การคัดเลือกสำหรับการศึกษาหรือไม่ ผู้ที่ตรงตามเกณฑ์การคัดเลือกจำนวน 45 คนจะได้รับเชิญไปยังศูนย์วิจัยเพื่อทำการทดสอบที่ละเอียดมากขึ้น

การทดสอบแบบตัวต่อตัวประกอบด้วยการประเมินความรู้ความเข้าใจด้วยแบบทดสอบ MMSE (Mini-Mental State Examination) และการประเมินการเดิน ในกระบวนการนี้ ผู้เข้าร่วม 21 คนถูกคัดออกเนื่องจากไม่ผ่าน เกณฑ์การคัดเลือก :

• ต้องมีอายุ 70 ปีขึ้นไป
• ความพร้อมและความมุ่งมั่นที่จะทำการศึกษาให้สำเร็จ
• มีพฤติกรรมอยู่เฉยๆ (ออกกำลังกายสัปดาห์ละครั้งหรือน้อยกว่านั้น)
• เดินช้า (<1.0 เมตร/วินาที)
• ไม่มีภาวะสมองเสื่อม (ไม่มีการวินิจฉัยทางคลินิกว่าเป็นภาวะสมองเสื่อม โดยมีคะแนน ≥5 จากการคัดกรองทางโทรศัพท์ และคะแนน ≥25 ในแบบทดสอบ MMSE)
• ความสามารถในการเคลื่อนไหวด้วยตนเอง (เช่น การเดิน)
• ในช่วงสามเดือนที่ผ่านมาไม่ได้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเนื่องจากอาการป่วยรุนแรง การผ่าตัด และไม่มีประวัติป่วยเป็นโรคทางระบบประสาทหรือจิตเวชร้ายแรง
• ไม่ได้เข้าร่วมในการศึกษาวิจัยอื่นใด

ผู้เข้าร่วม 24 คนที่ตรงตามเกณฑ์เหล่านี้ถูก แบ่งออกเป็นสองกลุ่มอย่างเท่าเทียมกันโดยวิธีการสุ่ม ทุกคนได้ให้ความยินยอมเป็นลายลักษณ์อักษร นอกจากนี้ พวกเขาไม่ได้รับเงินสนับสนุนใดๆ แต่ได้รับการจัดหาการเดินทางไปเข้าร่วมการประชุมทุกครั้ง

กลุ่มทดลองหรือการฝึกอบรมด้านการรับรู้

ในกลุ่มทดลอง การฝึกอบรมครั้งแรกประกอบด้วยการอธิบายพื้นฐานวิธีการใช้คอมพิวเตอร์แก่ผู้เข้าร่วม เนื่องจากมีเพียง 2 ใน 12 คนเท่านั้นที่ใช้คอมพิวเตอร์เป็นประจำ การประเมินผลเบื้องต้นของ CogniFit ซึ่งใช้เวลาประมาณ 45 นาที ได้เริ่มต้นขึ้น การประเมินนี้ช่วยให้เครื่องมือสามารถปรับระดับความยากของงานตามจุดแข็งหรือจุดอ่อนของผู้เข้า ร่วม การฝึกอบรมด้วยคอมพิวเตอร์ประกอบด้วยวงจรการฝึกอบรม CogniFit สอง รอบ แต่ละรอบใช้เวลา 15-20 นาที และประกอบด้วยงานสามอย่าง พวกเขาทำการฝึกอบรมด้านการรับรู้เป็นเวลา 45-60 นาที สัปดาห์ละสามครั้ง เป็นเวลา 8 สัปดาห์ (รวม 72 ครั้ง) โดยมีวันพักอย่างน้อยหนึ่งวันระหว่างแต่ละครั้ง ผู้เข้าร่วมเข้าร่วมการฝึกอบรม 99.2%

กลุ่มควบคุมหรือรายชื่อผู้รอคอย

ผู้เข้าร่วมใน กลุ่มควบคุมได้รับแจ้งว่าพวกเขากำลังอยู่ในรายชื่อรอเข้าร่วมการศึกษาในอนาคต พวกเขาไม่ทราบถึงการมีอยู่ของกลุ่มทดลอง พวกเขาเข้าร่วมการอบรมด้านสุขภาพเบื้องต้นซึ่งเน้นถึงประโยชน์ของการออกกำลังกาย เพื่อรักษาความสนใจและความร่วมมือในการทดลอง พวกเขาได้รับการติดต่อทางโทรศัพท์และสอบถามว่าออกกำลังกายหรือไม่ แม้ว่าจะไม่ได้รับการรักษาใด ๆ ที่บ้านก็ตาม

ตัวแปรที่วัด:

บุคคลที่ทำการประเมินก่อนหน้านี้และหลังจากได้รับการแทรกแซงทางความคิดเป็นเวลาแปดสัปดาห์นั้นไม่ทราบว่าผู้เข้าร่วมแต่ละคนอยู่ในกลุ่มใด ความเร็วในการเดินของพวกเขาถูกวัดโดยใช้เครื่องมือวัดแบบคอมพิวเตอร์ (GAITRite) ผู้เข้าร่วมทุกคนถูกขอให้เดินบนพรมโดยสวมรองเท้าที่สบายและในทางเดินที่เงียบสงบและมีแสงสว่างเพียงพอ

ตัวแปรอื่นๆ:

• เมื่อสิ้นสุดการแทรกแซงเป็นเวลาแปดสัปดาห์ ได้มีการนำแบบประเมิน MMSE กลับมาใช้อีกครั้ง
• ในกลุ่มทดลอง ความเร็วในการประมวลผลก็ได้รับการวัดเช่นกัน เพื่อวัดผลการเรียนรู้และการถ่ายทอดกระบวนการทางปัญญาที่ได้รับการฝึกฝน
• อัตราการเจ็บป่วยคำนวณจากข้อมูลที่ผู้เข้าร่วมวิจัยรายงานเองเกี่ยวกับการมีอยู่ของโรคที่เกี่ยวข้อง
• สุดท้ายนี้ ผู้เข้าร่วมทุกคนได้รับแบบทดสอบเกี่ยวกับกิจกรรมทางกาย เพื่อวัดปริมาณเวลาที่พวกเขาใช้ไปกับการออกกำลังกายระดับปานกลางในช่วงสัปดาห์ที่ผ่านมา

การวิเคราะห์:

• การวิเคราะห์ทั้งหมดดำเนินการโดยใช้โปรแกรม SAS 9.1
• เพื่อเปรียบเทียบคุณลักษณะทางประชากรและข้อมูลพื้นฐานอื่นๆ ระหว่างสองกลุ่มและภายในแต่ละกลุ่ม จึงใช้สถิติเชิงพรรณนา
• ความแตกต่างระหว่างค่าเฉลี่ยของความเร็วในการเดินก่อนและหลังการรักษา ทั้งในท่าเดินปกติและในขณะที่พูดและเดินไปพร้อมกัน ได้รับการทดสอบโดยใช้แบบจำลองเชิงเส้นแบบผสม
• นอกจากนี้ ยังใช้แบบจำลองเชิงเส้นแบบผสมเพื่อเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงความเร็วในการประมวลผลของกลุ่มทดลองหลังการแทรกแซงด้วย
• แบบจำลองทั้งหมดได้รับการปรับแก้โดยคำนึงถึงอายุและเพศแล้ว

ผลการวิจัยและข้อสรุป

ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ความเร็วในการเดิน ของผู้เข้าร่วมกลุ่มทดลอง (ที่ได้รับการฝึกฝนด้านการรับรู้) ในทั้งสองสภาวะ (การเดินปกติและการเดินขณะพูด) สูงกว่าหลังการแทรกแซง เมื่อเทียบกับการประเมินครั้งแรก นอกจากนี้ ความเร็วในการเดิน ของผู้เข้าร่วม กลุ่มทดลอง ยังสูงกว่ากลุ่มควบคุมอีกด้วย

ดังนั้น เราจึงยืนยันได้ว่า การฝึกสมองด้วยโปรแกรม CogniFit สามารถช่วยปรับปรุงการเคลื่อนไหวในผู้สูงอายุที่ไม่ค่อยออกกำลังกายได้ นี่เป็นการเปิดช่องทางสำคัญในการลดปัญหาการเคลื่อนไหวในผู้สูงอายุ การแทรกแซงในลักษณะนี้สามารถช่วย ป้องกันปัญหาการเคลื่อนไหว และหลีกเลี่ยงการเสื่อมถอยของคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ ที่ไม่สามารถเข้าร่วมโปรแกรมป้องกันผ่านการออกกำลังกายได้