เมื่อเจ็ดสัปดาห์ก่อน เดวิด ดับเบิลยู. อายุ 18 ปี ประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ ในอุบัติเหตุครั้งนั้น กะโหลกศีรษะของเดวิดกระแทกกับพวงมาลัยอย่างรุนแรง ในระหว่างการกระแทก สมองของเขาชนกับกะโหลกศีรษะซึ่งประกอบด้วยกระดูกที่แข็งและทนทานมาก เดวิดหมดสติไปประมาณ 2-3 นาที การตรวจในภายหลังพบว่ากะโหลกศีรษะของเขาไม่ได้แตกหัก โชคดีที่ไม่มีเลือดออก บวม หรือลิ่มเลือดในหรือรอบๆ สมอง ดังนั้นจึงหลีกเลี่ยงการรบกวนการส่งออกซิเจนไปเลี้ยงสมองและการทำลายสมองที่รุนแรงกว่านี้ได้ เป็นเวลาเจ็ดสัปดาห์แล้วที่เดวิดมีอาการปวดศีรษะและมีปัญหาเรื่องสมาธิอย่างมาก ในบางครั้งการมองเห็นของเขาก็พร่ามัว เดวิดมักง่วงนอน

นี่เป็นเพียงอาการบางส่วนที่บ่งบอกถึงภาวะบาดเจ็บทางสมองเล็กน้อย อาการอื่นๆ อาจรวมถึง สับสน เวียนศีรษะ ไม่สามารถรับรู้เสียงและแสงได้ อารมณ์แปรปรวน อ่อนเพลีย หรือมีปัญหาในการจดจ่อ ในกรณีที่เกิดบาดเจ็บทางสมองรุนแรง อาการจะคล้ายกันแต่รุนแรงกว่า การหมดสติ หากเกิดขึ้น อาจกินเวลานานหลายชั่วโมง วัน หรือไม่มีกำหนด หากได้รับผลกระทบ การพูดอาจไม่ชัดเจนหรือพร่ามัว อาการอื่นๆ ของบาดเจ็บทางสมองรุนแรงอาจรวมถึงพฤติกรรมผิดปกติและความกระสับกระส่าย อาเจียนซ้ำๆ ม่านตาขยาย อ่อนแรงหรือชาที่ขา และควบคุมกระเพาะปัสสาวะหรือลำไส้ได้ไม่ดี อาจเกิดภาวะแทรกซ้อนซึ่งเกี่ยวข้องกับอาการต่างๆ มากมาย เช่น ความผิดปกติทางด้านการรับรู้ ความบกพร่องทางการสื่อสาร อาการชัก ความเสียหายของเส้นประสาทใบหน้า การติดเชื้อ ตลอดจนปัญหาทางอารมณ์และพฤติกรรม

อาการเหล่านี้ ไม่ว่าจะน้อยหรือมาก เล็กน้อยหรือรุนแรง ล้วนเป็นผลมาจากความเสียหายที่เกิดขึ้นกับสมอง เกิดขึ้นเนื่องจากการกระแทกหรือการสั่นสะเทือนที่สมองทำให้เซลล์เสียหายชั่วคราว และในกรณีที่รุนแรงกว่านั้น อาจเกิดรอยช้ำ เลือดออกภายใน เซลล์ประสาทตาย และ/หรือเนื้อเยื่อเสียหาย การ และอาการที่เกี่ยวข้องจะแตกต่างกันไป ความเสียหายอาจแตกต่างกันไปตั้งแต่เล็กน้อยไปจนถึงรุนแรง และอาจเกิดขึ้นได้ในทุกส่วนของสมอง การกระแทกและการสั่นสะเทือนที่สมองส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นโดยไม่คาดคิด และเกิดจากประสบการณ์ที่รุนแรง เช่น อุบัติเหตุทางรถยนต์ และการต่อสู้ เพื่อกำหนดระดับความรุนแรง แพทย์จะรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับสถานการณ์ของการบาดเจ็บและใช้ระดับความรู้สึกตัวที่วัดได้จากมาตราส่วนโคม่ากลาสโกว์ (Glascow Coma Scale) มาตราส่วนนี้แบ่งออกเป็นกรณีเล็กน้อย ปานกลาง และรุนแรง ในกรณีที่เล็กน้อย จะมีการกระทบกระเทือนทางสมอง แต่การฟื้นตัวทางระบบประสาทจะสมบูรณ์ ผู้ป่วยส่วนใหญ่ที่มีอาการเล็กน้อยจะมีปัญหาเรื่องความจำและการมีสมาธิ ในกรณีที่ปานกลาง ผู้ป่วยจะง่วงซึม และในกรณีที่รุนแรง จะอยู่ในภาวะโคม่า ไม่สามารถทำตามคำสั่งและลืมตาได้ ทารกที่ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะหรือถูกกระแทกอย่างแรงจะต้องถูกส่งตัวไปพบแพทย์เสมอ เนื่องจากทารกไม่สามารถสื่อสารอาการของตนเองได้

การพักผ่อนเป็นวิธีรักษาเพียงอย่างเดียวสำหรับอาการบาดเจ็บที่สมองโดยตรง อย่างไรก็ตาม อาจจำเป็นต้องดูแลเป็นพิเศษและใช้ยาเพื่อจำกัดความเสียหายรอง (เช่น ของเหลวส่วนเกิน การขาดออกซิเจนในเลือด อาการชัก และอื่นๆ) ที่เกิดขึ้นกับสมอง โดยเฉพาะในกรณีที่รุนแรง ผู้ที่มีความเสี่ยงสูงต่อการบาดเจ็บที่สมอง ได้แก่ เด็กเล็กตั้งแต่แรกเกิดถึง 4 ขวบ วัยรุ่นตอนปลาย และผู้สูงอายุ 65 ปีขึ้นไป

ในแต่ละปีมีผู้ประสบอุบัติเหตุทางสมองมากกว่าหนึ่งล้านห้าแสนคน ในจำนวนนี้ 800,000 คนต้องได้รับการดูแลรักษาเบื้องต้นแบบผู้ป่วยนอก และ 270,000 คนต้องเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล ในแต่ละปีมีผู้เสียชีวิตประมาณ 52,000 ราย และผู้พิการทางระบบประสาทอย่างรุนแรงถาวรประมาณ 80,000 ราย อันเป็นผลมาจากอุบัติเหตุทางสมองอย่างรุนแรง

ในกรณีที่ไม่มีวิธีการรักษาอาการบาดเจ็บที่สมอง การป้องกันจึงเป็นวิธีที่ดีที่สุด การสร้างสภาพแวดล้อมที่ปลอดภัยยิ่งขึ้นสำหรับทารกและผู้สูงอายุ และการให้ความรู้แก่เยาวชนเกี่ยวกับการประพฤติตนอย่างปลอดภัยนั้นเป็นสิ่งสำคัญ ต้องพิจารณาอย่างรอบคอบถึงวิธีการอุ้มทารกอย่างปลอดภัยและมั่นคง (โดยไม่เขย่า) การใช้เข็มขัดนิรภัย หมวกกันน็อก การเก็บรักษาอาวุธปืนและกระสุน อิทธิพลของแอลกอฮอล์ การติดตั้งราวจับและแผ่นกันลื่น และราวกั้นบันไดสำหรับเด็กเล็ก

การฟื้นฟูสมรรถภาพมักมีความจำเป็น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีที่สมองได้รับบาดเจ็บอย่างรุนแรง ทีมฟื้นฟูสมรรถภาพอาจประกอบด้วยแพทย์และ/หรือพยาบาลในสาขาประสาทวิทยา เวชศาสตร์ฟื้นฟู การพูดและภาษา กายภาพบำบัด จิตเวชศาสตร์ สังคมสงเคราะห์ และนันทนาการ การวิจัยอย่างกว้างขวางแสดงให้เห็นว่าการฝึกฝนด้านการรับรู้ (หรือการฝึกสมอง) มีความสำคัญต่อการฟื้นฟูการทำงานของระบบการรับรู้ที่บกพร่องจากการบาดเจ็บที่สมอง เมื่อความเสียหายด้านการรับรู้กระจายตัว (เกิดขึ้นในหลายพื้นที่ของสมอง) โปรแกรมการฝึกสมองแบบหลายโดเมน ซึ่งฝึกฝนการทำงานของระบบการรับรู้ที่หลากหลาย จึงมีความเหมาะสม