Η σχέση μεταξύ του μυαλού και του εγκεφάλου

Εννοιολογικές συλλήψεις και θεωρίες για το μυαλό αλλάζουν ανάλογα με το χρόνο, τις θρησκευτικές πεποιθήσεις και αρχαίες και σύγχρονες φιλοσοφίες. Οι πρώτες θεωρητικές ερμηνείες για το μυαλό (Πλάτων και Αριστοτέλης και αργότερα μεσαιωνικοί φιλόσοφοι) σχετίζουν το μυαλό με την ψυχή, θεωρώντας το αθάνατο και θεϊκό. Στις περισσότερες περιπτώσεις, συμπεριλαμβανομένων των σύγχρονων απόψεων, τοποθετούν το μυαλό, τη σκέψη και τη συνείδηση στο πλαίσιο της εμπειρίας και του περιβάλλοντος. Ότι το μυαλό παραδοσιακά θεωρείται μια ιδιότητα του εαυτού είναι εμφανής σε κάποιες δημοφιλείς εκφράσεις όπως «ανοίξε το μυαλό σου", "βγάλ' το από το μυαλό σου" ή "το μυαλό μου ξέρει". Η Μνήμη, η προσοχή, η λογική, η διαίσθηση, η επίλυση προβλημάτων, η ικανότητα επικοινωνίας και, η εξάρτηση από την θεωρία,η συγκίνηση η κατάθλιψη και ασυνείδητες διεργασίες είναι μερικά από τα κύρια χαρακτηριστικά του μυαλού και της λειτουργίας του καθορίζουν τα σχέδια για τη δημιουργία παιχνιδιών για το μυαλό.

Η σχέση μεταξύ μυαλού και εγκεφάλου είναι εμφανής σε όλες τις συζητήσεις περί μυαλού και πρόσφατα στον ψυχιατρικό και νευροεπιστημονικό λόγο. Η νοητική επιστήμη και η νευροεπισήμη συμμετέχουν στην κατανόηση του πως αλληλεπιδρούν η εγκεφαλικές διαδικασίες,η συμπερφορά και η νόηση. Αυτές οι ανακαλύψεις είναι κλειδί για να μάθεις να ασκείς το μυαλό Η νοητική νευροεπιστήμη συμμετέχει ενεργά στην έρευνα για το πώς οι άνθρωποι και οι ενεργοί οργανισμοί και σκεπτόμενοι, χρησιμοποιούν τους εγκεφάλους τους για να πετύχουν τους στόχους τους και να καλύψουν τις ανάγκες τους στο πλαίσιο του σύνθετου και μεταβαλλόμενουπεριβάλλοντος. Αυτή η έρευνα δείχνει τους αδιάρρηκτους δεσμούς μεταξύ τηςγνώσης,που θεωρείται ότι βασίζεται στο μυαλό και του περιβάλλοντος και μεταξύ της νόησης και της δράσης η οποία θεωρείται ότι έχει μια φυσική βάση^[1]. Η πρόσφατη έρευνα που βασίζεται στη Λειτουργική Απεικόνιση Μαγνητικού Συντονισμού ^[2] δείχνει ότι οι συγκεκριμένες πτυχές της αισθητηριακής γνώσης και της βασικής κίνησης όπως οι πιο πολύπλοκες διαδικασίες αναγνώρισης προσώπου και λέξεων, ή όπως η σκέψη, όλα αυτά θεωρούνταν ότι βασίζονται στο μυαλό, υποστηρίζονται από τις περιοχές του εγκεφάλου με υψηλό βαθμό εξειδίκευσης για αυτές τις διαδικασίες, γεγονός που υποδηλώνει ότι η αλληλεπίδραση του μυαλού-εγκεφάλου εμφανίζεται μέσα από τους άκρως εξειδικευμένους και μοναδικούς μηχανισμούς του εγκεφάλου.Η επεισοδιακή μνήμη, για παράδειγμα, η ικανότητα να θυμάσαι τι συνέβη στον εαυτό σου και πότε αυτό συνέβη, πιστεύεται ότι είναι αποκλειστικά ανθρώπινη και είναι ένα σημαντικό προσόν του ανθρώπινου μυαλού. Ως εκ τούτου, επίσης είναι η δυνατότητα να ασκήσεις το μυαλό σου. Έχει ερευνηθει ^[3] αναζητώντας μέσω νευροαπεικόνισης σε συγκεκριμένες περιοχές της επεισοδιακής μνήμης του εγκεφάλου του μετωπιαίου λοβού (εκτός από εκείνες που σχετίζονται με την σημασιολογική μνήμη), ανακαλύπτοντας ότι συνδέονται περαιτέρω ο εγκεφάλος με το μυαλό.

Η σχέση μεταξύ του εγκεφάλου και του μυαλού είναι ιδιαίτερα σημαντική στον τομέα της ψυχιατρικής που έχει εφαρμόσει τη μακροχρόνια θεραπεία κατά της διχοτόμησης εγκεφάλου-μυαλού. Gabbard 2005, δηλώνει ότι ο εγκέφαλος και το μυαλό δεν είναι ξεχωριστές οντότητες, αλλά «το μυαλό είναι η δραστηριότητα του εγκεφάλου". Gabbard, 2005,^[4]αποδοκιμάζει την μεγάλη ψυχιατρική σύνδεση των γονιδίων, των φαρμάκων και των βιοϊατρικών παραγόντων για την οργάνωση του εγκεφάλου και το περιβάλλον, την ψυχοθεραπεία και ψυχοκοινωνικών παραγόντων στο μυαλό, και τάσσεται υπέρ της ενότητας του μυαλού και του εγκεφάλου, τονίζοντας την αδιαχώριστη φύση της αλληλεπίδρασης μεταξύ των γονιδίων και του περιβάλλοντος όπως μεταξύ των ψυχοκοινωνικών παραγόντων και της δομής του εγκεφάλου. Η πόλωση του εγκεφάλου και του μυαλού στην σύγχρονη ψυχιατρικη και η επακόλουθη άποψη ότι η φαρμακευτική αγωγή ενδείκνυται για βιολογικές ή εγκεφαλικέςδιαταραχές ενώ η ψυχοθεραπεία είναι κατάλληλη για ψυχολογικέςνοητικέςδιαταραχές, είναι, κατά τη γνώμη του, ένα σφάλμα το οποίο καθυστερεί την εφαρμογή των βιο-ψυχολογικών ολιστικών θεραπειών,.

Σε αυτό το πλαίσιο της ψυχιατρικής έρευνας του εγκεφάλου, υπάρχουν έρευνες νευροαπεικόνισης που δείχνουν ότι οι νοητικές μεταβλητές που σχετίζονται με το μυαλό διαδραματίζουν έναν σημαντικό ρόλο στην νευροφυσιολογική βάση της συμπεριφοράς των ανθρώπων ^[5]. Το συμπέρασμα αυτό,αναγκαίο για την ανάπτυξη των ασκήσεων για το μυαλό, βασίζεται στα αποτελέσματα των ερευνών νευροαπεικόνισης της επίδρασης της ψυχοθεραπείας σε ασθενείς με παθολογική-ψυχαναγκαστική διαταραχή, διαταραχή πανικού ή μονοπολική μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, αποδεικνύοντας ότι οι λειτουργίες και οι διαδικασίες που εμπλέκονται στη δραστηριότητα του εγκεφάλου επηρεάζουν την εγκεφαλική δραστηριότητα και πλαστικότητα.Τα αποτελέσματα των μελετών σχετικά με την επίδραση του εικονικού φαρμάκου συγκλίνουν προς το ίδιο συμπέρασμα, ότι δηλαδή οι νοητικές διεργασίες με βάση το μυαλό παράγουν εγκεφαλική δραστηριότητα ^[5]. Αυτές οι μελέτες δείχνουν ότι η απλή πίστη και εμπιστοσύνη που απορρέει από την λήψη ενός εικονικού φαρμάκου, ρυθμίζει την φυσιολογική δραστηριότητα και τη χημεία του εγκεφάλου.

Παραπομπές

^[1] Makeig S, Gramann K, Jung T, Sejnowski T J, Poizner H, Η σύνδεση του εγκεφάλου, το μυαλό και η συμπεριφορά. Διεθνές Περιοδικό Ψυχοφυσιολογίας, Τεύχος 73, Νούμερο 2, Αύγουστος 2009, σελίδες 95-100; νευρωνικές διεργασίες στην Κλινική Ψυχοφυσιολογίας

^[2] Kanwisher N.Λειτοθργική ειδικότητα στον ανθρώπινο εγκέφαλο:Ένα παράθυρο στην λειτουργική αρχιτεκτονική του μυαλού. PNAS, 22 Ιουνίου του 2010 (τευχ. 107, αρ. 25, 11163 εώς 1117)

^[3] Tulving E.Επεισοδιακή μνήμη: Από το μυαλό στον εγκέφαλο. Annu. Rev. Psicología. 2002. 53:1-25

^[4] Gabbard G.O. Μυαλό,εγκέφαλος και διαταραχές προσωπικότητας, American Journal of Psychiatry 2005; 162:648-655)

^[5] Beauregard M. Επίδραση του μυαλού στη δραστηριότητα του εγκεφάλου: Στοιχεία από μελέτες νευροαπεικόνισης της ψυχοθεραπείας και της επίδρασης του εικονικού φαρμάκου. Nord J Psychiatry 2009; 63:5 _16.