เกมฝึกสมอง "แข่งลูกแก้ว": ประกอบด้วยอะไรบ้าง?

เกม Marble Race เป็นเกมที่ท้าทายในการฝึกฝนการรับรู้ทางเสียง การตั้งชื่อ การประมาณค่า และการประสานงานระหว่างมือและตา เป้าหมายหลักของเกมนี้คือการนำลูกแก้วของคุณไปยังเป้าหมายโดยการฟังเสียงในตอนเริ่มต้นรอบ เลือกบอลที่มีตัวอักษรตัวแรกของคำที่เกี่ยวข้องกับเสียงนั้น และโยนลงในรูเพื่อทำคะแนน เกมจะยากขึ้นเมื่อผู้เล่นเล่นไปเรื่อย ๆ เสียงจะซับซ้อนขึ้น และรูจะยากขึ้นที่จะโยนให้ลง

เกมแข่งลูกแก้วเป็นเกมที่เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการกระตุ้นความคิดและช่วยเสริมสร้างทักษะการรับรู้ เกมนี้ได้รับการออกแบบมาเพื่อกระตุ้นทักษะการรับรู้ทางการได้ยินของเรา เหมาะสำหรับทุกเพศทุกวัย และการออกแบบก็ดึงดูดใจทุกคน

เกมฝึกสมอง เช่น Marble Race ของ CogniFit ช่วยให้เราฝึกทักษะการตั้งชื่อและกระตุ้นความสามารถทางปัญญาผ่านกระบวนการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างของสมอง (neuroplasticity)

ทำไมเกมอย่าง "Marble Race" ถึงได้รับความนิยมมากขนาดนี้? - ประวัติความเป็นมา

ลูกแก้วมีมาตั้งแต่สมัยอารยธรรมโบราณ เช่น โรมันและอียิปต์ ซึ่งเล่นกันเป็นเกมลูกแก้ว มีการค้นพบลูกบอลหินขนาดเล็กที่ย้อนไปถึง 2500 ปีก่อนคริสตกาล และวรรณกรรมโรมันยังกล่าวถึงเด็กๆ เล่นกับถั่ว ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าลูกแก้วมีต้นกำเนิดมาจากที่ใด และมีความเป็นไปได้มากที่สุดว่ามันพัฒนามาจากเด็กๆ เล่นกับหินแม่น้ำขัดเงาหรือถั่ว

เนื่องจากมีต้นกำเนิดมาจากยุคโบราณ CogniFit จึงตัดสินใจที่จะสร้างความสนุกสนานของการเล่นลูกแก้วขึ้นมาใหม่ โดยใช้รูปแบบเกมงานเทศกาลทั่วไปที่ช่วยฝึกฝนทักษะการรับรู้ต่างๆ นี่จึงเป็นเหตุผลที่เกม Marble Race ถูกพัฒนาขึ้นมา โดยมีจุดประสงค์เพื่อฝึกฝนการรับรู้ทางการได้ยิน การประมาณค่า การตั้งชื่อ และการประสานงานระหว่างมือและตา

เกมฝึกสมอง "การแข่งขันลูกแก้ว" ช่วยพัฒนาทักษะการคิดของฉันได้อย่างไร?

การเล่นซ้ำๆ และการฝึกฝนเกมต่างๆ อย่างต่อเนื่อง เช่น เกม Marble Race ของ CogniFit จะกระตุ้นรูปแบบการทำงานของระบบประสาทเฉพาะ ซึ่งช่วยให้วงจรประสาทจัดระเบียบใหม่และฟื้นฟูการทำงานของสมองที่อ่อนแอหรือเสียหาย การกระตุ้นทักษะของเราอย่างต่อเนื่องสามารถช่วยสร้างไซแนปส์ใหม่ และช่วยให้วงจรประสาทจัดระเบียบใหม่และปรับปรุงการทำงานของสมอง เกม Marble Race มุ่งเน้นการกระตุ้นทักษะที่เกี่ยวข้องกับการประมาณค่าและการประสานงานระหว่างมือและตา

จะเกิดอะไรขึ้นถ้าฉันไม่ฝึกฝนความสามารถทางด้านการคิด?

สมองของเรามีแนวโน้มที่จะประหยัดทรัพยากรโดยการกำจัดส่วนเชื่อมต่อที่ไม่ได้ใช้งาน หากทักษะทางปัญญาใดไม่ได้ถูกใช้งานเป็นประจำ สมองก็จะไม่จัดสรรทรัพยากรให้กับรูปแบบการกระตุ้นของเซลล์ประสาทนั้น ทำให้ทักษะดังกล่าวอ่อนแอลงเรื่อยๆ หากเราไม่ฝึกฝนการทำงานของสมองด้านนั้น เราก็จะทำงานในชีวิตประจำวันได้อย่างมีประสิทธิภาพน้อยลง