تمرین شناختی مبتنی بر کامپیوتر و شخصیسازیشده در مقابل بازیهای کلاسیک کامپیوتری: یک کارآزمایی تصادفیسازیشده دوسوکور و آیندهنگر برای تحریک شناختی
انتشار علمی در مورد تفاوت بین تمرین شناختی شخصیسازیشده و بازیهای کامپیوتری
مدیریت مشارکینکنندگان بهطور مناسب از پلتفرم محققان
ارزیابی و تمرین تا ۲۳ مهارت شناختی در مشارکینکنندگان مطالعه شما
بررسی و مقایسه تحول شناختی مشارکینکنندگان برای دادههای مطالعه شما
نویسندگان: چاوا پرتز۱، آموس دی. کورچین۲، اولین شاتیل۵، ۶، وِرِد آهارونسون۴، سمدر بیرنبوئیم۷ و نیر گیلادی۳.
- ۱. بخش اپیدمیولوژی، دانشکده پزشکی ساکلر.
- ۲. صندلی سیراتسکی برای نورولوژی.
- ۳. بخش نورولوژی، مرکز پزشکی تلآویو سوراسکی، دانشکده پزشکی ساکلر، دانشگاه تلآویو.
- ۴. شرکت نکسسیگ و افکا، دانشکده مهندسی تلآویو، دانشکده آکادمیک مهندسی تلآویو.
- ۵. بخش روانشناسی و مرکز تحقیقات روانزیستی، دانشکده آکادمیک مکس استرن، وادی عمقیزرعل.
- شرکت کوگنیفیت، یوقنعام
- دانشکده آکادمیک اونو، کریات اونو، اسرائیل.
مجله: نوروپیدمیولوژی (۲۰۱۱)، جلد ۳۶: ۹۱-۹۹.
منابع این مقاله (سبک APA):
- Peretz, C., Korczyn, A., Shatil, E., Aharonson, V., Birnboim, Giladi, N. (2011). Computer-Based, Personalized Cognitive Training versus Classical Computer Games: A randomized Double-Blind Prospective Trial of Cognitive Stimulation. Neuroepidemiology, vol.36, pp.91-99.
نتیجهگیری مطالعه
آموزش شناختی شخصیسازیشده کوگنیفیت ثابت شده است که نسبت به بازیهای کامپیوتری معمولی در بهبود تواناییهای شناختی در سالمندان سالم مفیدتر است. گروهی که با کوگنیفیت کار میکردند عملکرد بهطور قابلتوجهی بالاتری در تواناییهای شناختی حافظه کاری بصری-فضایی (p=0.0001)، یادگیری بصری-فضایی (p=0.0012) و توجه متمرکز (p=0.0019) نشان دادند.
خلاصه مطالعه
شواهد علمی در حال جمعآوری هستند که تأیید میکند آموزش شناختی رایانهای صحیح میتواند برای سالمندان سالم مفید باشد. با این حال، جمعیت بهاشتباه فعالیتهای آموزش شناختی رایانهای را با بازیهای ویدیویی کامپیوتری معمولی یکسان میدانند. این مطالعه، از طریق یک طرح تصادفیشده دوسوکور مداخلهای، درصدد است بفهمد آیا تفاوت واقعی بین این نوع آموزش شناختی و بازیهای کامپیوتری معمولی وجود دارد.
شرکتکنندگان ۱۵۵ بزرگسال سالم با سن ۶۸±۷ سال بودند که بین دو گروه تقسیم شدند: گروهی که آموزش شناختی رایانهای شخصیسازیشده با کوگنیفیت انجام دادند، و گروهی که آموزش با بازیهای کامپیوتری استاندارد انجام دادند. تواناییهای شناختی آنها در ابتدای مطالعه و پس از سه ماه با استفاده از باتری نوروسایکولوژیکی ارزیابی شد. برای اندازهگیری تفاوتهای درونگروهی و بینگروهی از مدلهای اثرترکیبی استفاده شد.
نتایج نشان داد که هر دو گروه عملکرد شناختی خود را بهبود بخشیدند. گروه آموزش شناختی شخصیسازیشده کوگنیفیت بهبود قابلتوجهی در ۸ توانایی شناختی ارزیابیشده داشتند، در حالیکه بهبودی در گروه بازیهای کامپیوتری محدود به ۴ توانایی شناختی بود. در مقایسه دو گروه با یکدیگر، آموزش شناختی با کوگنیفیت در مقایسه با بازیهای ویدیویی در بزرگسالان سالم بهطور قابلتوجهی مؤثرتر است.
زمینه
عملکرد شناختی با افزایش سن تمایل به کاهش دارد، و تأثیری منفی بر کیفیت زندگی و استقلال سالمندان میگذارد. از اینرو اهمیت داشتن توانایی سالمندان سالمی که هنوز استقلال خود را حفظ کردهاند برای حفظ آن علیرغم گذر سالها.
مطالعات علمی نشان میدهند که تمرین شناختی مزایای تواناییهای شناختی افراد مسن را بهبود میبخشد و این بهبود میتواند برای چندین سال حفظ شود. با این حال، هنوز تا حدی بحث وجود دارد درباره اعتبار زیستی این تمرینها، زیرا برخی از مطالعات از انتقال کم به فعالیتهایی با تقاضاهای شناختی یکسان صحبت میکنند (با اندازه اثر کاهشیافته)، در حالی که سایر تحقیقات نشان میدهند که بهبودی میتواند به کارهای دیگر، حتی به آنهایی که تقاضاهای شناختی متفاوتی از کار آموزشدیده دارند، تعمیم یابد.
معمولاً، برنامههای تمرینی ممکن است در ویژگیهای مختلفی متفاوت باشند: انفرادی یا گروهی، تمرکز بر برخی تواناییهای شناختی یا دیگری، تعداد جلسات، مدت جلسات و فرکانس جلسات، یا ممکن است روش اعمال این برنامهها متفاوت باشد: از طریق یک درمانگر یا از طریق دستگاههای رایانهای. اگرچه هنوز اجماع وجود ندارد درباره اینکه کدام یک موثرتر هستند یا چه زمانی یک نوع بر دیگری ترجیح دارد، دیده شده است که برنامههای شخصیسازیشدهای که بازخورد فوری میدهند و با نیازهای خاص کاربر سازگار میشوند، تمایل به ایجاد بهبود بیشتری دارند.
بنابراین، هدف این مطالعه این است که بدانیم آیا مزایای تمرین شناختی رایانهای شخصیسازیشده بیشتر است یا کمتر از مزایای بازیهای ویدیویی معمولی.
روششناسی
شرکتکنندگان
بزرگسالانی بالای ۵۰ سال که به مطب بخش نورولوژی مرکز پزشکی سوراسکی تلآویو مراجعه میکردند، دعوت شدند که شرکت کنند. معیارهای ورود عبارت بودند از: تمایل به شرکت در مطالعه، توانایی درک مفهوم فرم رضایت و امکان تمرین بر روی رایانه در خانه. معیارهای خروج عبارت بودند از: داشتن امتیازی کمتر از ۲۵ در MMSE (آزمون وضعیت ذهنی کوتاه)، تشخیص زوال عقل طبق DSM-IV، بیماری پارکینسون، افسردگی شدید، هر اختلال روانی نیاز به دارو و مجموعهای از اختلالات دیگر که میتوانستند بر مطالعه تاثیر بگذارند. با این حال، تعدادی از شرکتکنندگان تصمیم گرفتند که تمرین نکنند، بنابراین از مطالعه حذف شدند.
فرایند
یک طراحی مداخله دوکور، تصادفیسازیشده انجام شد. شرکتکنندگان بین گروه تمرین شناختی و گروه بازیهای رایانهای تقسیم شدند، اما نه محققان و نه شرکتکنندگان نمیدانستند که به کدام گروه تعلق دارند.
هنگامی که جمعآوری دادههای مطالعه را به پایان رساندهایم، میتوانیم نتایج هر شرکتکننده را برای تجزیهوتحلیل به کامپیوتر خود دانلود کنیم.
گروه مداخله
در این حالت، دوازده بازی کلاسیک رایانهای استفاده شد. مداخله سعی داشت شبیه گروهی باشد که از CogniFit استفاده کرد بهطوریکه آنها نیز یک ارزیابی خطی اولیه را انجام دادند، 24 جلسه برگزار شد، هر کدام با 3 کار متفاوت با مدت مشابه، با طراحی گرافیکی مشابه. تفاوت اصلی این است که این بازیها برای سطح خاص کاربر تنظیمشده نبودند.
تجزیهوتحلیل
تجزیهوتحلیلهای آماری از طریق SPSS 14.0 و SAS 9.2 انجام شد. برای ارزیابی اثر تمرین و تفاوتهای نمرات شناختی پیشآزمون و پسآزمون، مدلهای اثرات مختلط (با اثرات ثابت و تصادفی) از اندازهگیریهای تکراری استفاده شد. یک مدل جداگانه برای نمره کلی و برای هر توانایی شناختی ایجاد شد. در مدل اثرات مختلط، متغیر وابسته نمرات شناختی و مستقل، زمان، گروه و تعامل آنها بود.
مدلهای خطی عمومی نیز برای مقایسه تفاوت بین دو گروه در پسآزمون استفاده شد. متغیر وابسته نمره پسآزمون بود، درحالیکه متغیرهای مستقل گروهها، نمرات خطی و تعامل بین این دو بود.
نتایج و نتیجهگیری
در مقایسههای درونگروهی میتوان مشاهده کرد که تمرین شناختی شخصیسازیشده بهطور قابلتوجهی (p<0.05) نمره کلی و هر یک از 8 توانایی شناختی سنجششده را بهبود بخشید. در مورد بازیهای رایانهای، اثر تنها نمره کلی و 4 از 8 توانایی شناختی (توجه متمرکز، توجه پایدار، تشخیص و تغییر) را بهبود بخشید.
تفاوتهای بین گروهها یک تفاوت محدود قابلتوجه (p=0.0817) در نمره کلی مشاهده شد. هنگام مقایسه گروهی که تمرین شناختی شخصیسازیشده را انجام داد با گروهی که تنها بازیهای رایانهای را انجام داد، یک تفاوت قابلتوجه بزرگ (p<0.0019) در سه توانایی شناختی قابل مشاهده بود: حافظه فضایی کاری، یادگیری فضایی و توجه متمرکز. تعامل در سایر تواناییهای شناختی قابلتوجه نبود، اگرچه روند یکسان بود.
اثر کوچک تمرین میتواند توسط شدت یا مدت تمرین توضیح داده شود. در هر صورت، بهبودیهای حاصل از تمرین شناختی شخصیسازیشده در 7 از 8 توانایی شناختی ارزیابیشده بیشتر از آنچه توسط بازیهای رایانهای تولید شد، بود. نتایج نشاندهنده فضایل انجام تمرین شناختی رایانهای شخصیسازیشده است که برای نیازهای خاص هر فرد سازگار میشود، مانند CogniFit. نتایج همچنین نشان داد که کسانی با نمره خطی پایینتر بهبود بیشتری داشتند، این پیشنهاد میدهد که افراد دارای اختلال شناختی میتوانند بیشتر از این تمرین CogniFit استفاده کنند.
در نهایت، مطالعه نشان میدهد که تمرین شناختی رایانهای شخصیسازیشده CogniFit بهبود بیشتری را برای بزرگسالان سالم نسبت به بازیهای رایانهای معمول فراهم کرد.