بازی مغزی «میدان واکنش»: چیست؟

میدان واکنش یک بازی تمرین مغزی است. برای پیشروی در سطح‌های این بازی، کاربر باید موش هدف را بزند و از زدن سایرین یا مواردی که دینامیت به آن‌ها وصل است خودداری کند. با این‌حال، با افزایش سطح پیچیدگی این بازی، تقاضاهای شناختی نیز افزایش می‌یابد.

هنگام پیشروی و بهبود مهارت‌های شناختی خود در این بازی تمرین مغزی آنلاین، آن نیز با شما پیشرفت می‌کند میدان واکنش یک منبع علمی است که برای اندازه‌گیری مستمر عملکرد و تنظیم خودکار سختی طراحی شده است تا اطمینان حاصل شود که کاربر از هر جلسه تمرین حداکثر بهره را می‌برد. بازی مغزی میدان واکنش برای کودکان و بزرگسالان مناسب است و می‌تواند به بهبود مهارت‌های شناختی ضروری کمک کند.

بازی مغزی «میدان واکنش» چگونه می‌تواند توانایی‌های شناختی شما را بهبود بخشد؟

تمرین با بازی‌های مغزی مانند میدان واکنش الگوهای عصبی خاص را تحریک می‌کند. تکرار این الگو از طریق تمرین مستمر می‌تواند در بهبود ایجاد سیناپس‌های جدید و مدارهای عصبی کمک کند که قادر به سازماندهی مجدد و بازیابی عملکردهای شناختی آسیب‌دیده یا ضعیف شده باشند.

این بازی مغزی می‌تواند توسط هر کسی که می‌خواهد عملکرد شناختی خود را آزمایش و بهبود دهد بازی شود.

• بازداری:با پیشروی این بازی مغزی، محرک‌های حواس‌پرتی کننده‌ای با همان رنگ محرک هدف روی صفحه ظاهر می‌شوند. هنگامی که این اتفاق می‌افتد، کاربر باید تکانه اولیه برای زدن محرک حواس‌پرتی کننده را متوقف کند. با کاهش سرعت این عمل، شبکه‌های عصبی درگیر در بازداری تمرین و تحریک می‌شوند. تقویت این مهارت شناختی مهم می‌تواند به ما کمک کند رفتارهای نامناسب را متوقف کنیم و واکنش‌هایی را تولید کنیم که میانجی توجه و استدلال باشند.

• زمان پاسخ:در این بازی مغزی، شما باید قبل از اینکه محرک هدف ناپدید شود آن را بزنید، بنابراین برای رسیدن به آن‌ها به موقع باید بازتاب خوبی داشته باشید. با بازی کردن این بازی، ما زمان واکنش یا پاسخ خود را فعال و تحریک می‌کنیم. بهبود این ظرفیت شناختی می‌تواند به ما کمک کند هنگام مواجهه با محرک‌های مختلف به سرعت اقدام کنیم. برای مثال، هنگامی که می‌بینیم جسمی بخواهد از روی میز بیافتد و آن را قبل از اینکه بیافتد می‌گیریم.

• انعطاف‌پذیری:برای پیشرفت در این بازی مغزی ما باید خود را با تغییر محرک هدف سازگار کنیم و به دنبال محرک بعدی باشیم. با تمرین این تمرین ما انعطاف‌پذیری یا توانایی تغییر جهت خود را تحریک و تقویت می‌کنیم. بهبود این توانایی شناختی می‌تواند به ما کمک کند تا در موقعیت‌های غیرمنتظره به طور انعطاف‌پذیرتری پاسخ دهیم، مثل زمانی که متوجه شویم در فروشگاه کالایی باقی نمانده و باید به جای دیگری فکر کنیم، یا زمانی که سفر کوتاه‌تر شود و باید راه دیگری برای رسیدن به مقصد بیابیم.

• راستری بصری:برای تکمیل هر سطح از بازی تمرین مغزی میدان واکنش، ما باید هدف را در میان تمام محرک‌های موجود تشخیص دهیم، که به بصری ما نیاز دارد. بهبود این توانایی شناختی برای زندگی روزمره ما بسیار مهم است، زیرا می‌تواند به ما کمک کند محرک‌ها یا اطلاعات مربوطه را در اطراف خود به سرعت و کارآمدی تشخیص دهیم. برای مثال، سایر خودروهایی که در جاده وجود دارند.

• هماهنگی چشم و دست: برای پیشرفت در این بازی مغزی، کاربر باید به سرعت و دقت ماوس خود را به سمت هر یک از محرک‌های هدف هدایت کند. بهبود این توانایی شناختی استفاده کاربر از دست‌های خود را در فعالیت‌های مختلف بهتر می‌کند. برای مثال، نوشتن، رانندگی، ورزش کردن یا حتی باز کردن قوطی‌ها یا باز کردن پیچ‌ها. این توانایی شناختی به ما اجازه می‌دهد کار همزمان و هماهنگ را انجام دهیم که بر اساس اطلاعات بصری‌ای است که دریافت می‌کنیم.

• درک بصری:برای پیشرفت در این بازی مغزی، مهم است که بر تشخیص صحیح رنگ هر محرک و ویژگی‌های آن تمرکز کنیم، در صورتی که تغییردهنده‌هایی وجود داشته باشد. با تکرار مداوم این تمرین، درک بصری خود را تحریک و تقویت می‌کنیم. بهبود این توانایی شناختی به ما کمک می‌کند تا خطاهای ادراکی را که می‌تواند در زندگی روزمره ما رخ دهد کاهش دهیم. برای مثال، در رانندگی، نقاشی، پیام‌رسانی و حتی آشپزی. این توانایی به ما کمک می‌کند ادویه‌ها را تمیز دهیم و از اشتباه ساختن نمک با شکر جلوگیری کنیم.

• بروزرسانی:در این بازی تربیت مغزی ما باید بدانیم که آیا به سمت محرک درست در حال حرکت هستیم، یا اینکه باید استراتژی خود را در صورتی که گیج شده باشیم تغییر دهیم. با تمرین این تمرین ما توانایی بروزرسانی خود را تحریک می‌کنیم. بهبود این توانایی شناختی می‌تواند به ما کمک کند تا کارهایی مانند نوشتن یا تعمیر چیزی شکسته شده را به طور مؤثرتری انجام دهیم و مطمئن شویم که اشتباهی مرتکب نمی‌شویم.

• درک فضایی:در این تمرین مغزی ما باید جای ظهور هر محرک را به درستی درک کنیم، بنابراین نیاز داریم از درک فضایی خود به خوبی استفاده کنیم. بهبود درک فضایی ما می‌تواند به ما کمک کند تا به طور ایمن‌تری رانندگی کنیم یا عبور کردن در خیابان را بدون سر خوردن یا برخورد با موانع آسان‌تر کنیم.

وقتی توانایی‌های شناختی خود را تربیت نمی‌کنید، چه می‌شود؟

مغز ما به گونه‌ای طراحی شده است که منابع را صرفه‌جویی کند و تا آنجا که ممکن است کارآمد باشد، این بخاطر است که اتصالاتی را که استفاده نمی‌شوند حذف می‌کند. بنابراین اگر یک توانایی شناختی خاص به طور مکرر استفاده نشود، مغز منابع لازم را برای آن تامین نمی‌کند و رفتهرفته ضعیف‌تر می‌شود. این باعث می‌شود که ما کمتر بتوانیم از این توانایی ضعیف شده استفاده کنیم و در فعالیت‌های روزمره‌ای کمتر کارآمد باشیم.