بازی مغزی "جورچین": چیست؟

جورچین یک بازی مغزی است که توانایی‌های شناختی متعددی را تحریک می‌کند. برای پیشرفت در این بازی، باید کاشی‌ها را به شکل اصلی خود برگردانیم. با این حال، با افزایش سطح پیچیدگی این بازی تمرین مغزی، تقاضاهای شناختی نیز افزایش می‌یابد.

این بازی مغزی به طور خودکار با سطح هر کاربر در هنگام تمرین تطبیق پیدا می‌کند. جورچین یک منبع علمی است که طراحی شده‌اند تا به طور مستمر عملکرد و پیشرفت کاربر را اندازه‌گیری کند و با هر کاربر تطبیق پیدا کند و تمرین شناختی را بهینه‌سازی کند. بازی مغزی جورچین برای کودکان، بزرگسالان و سالمندانی که می‌خواهند توانایی‌های شناختی ضروری خود را تحریک کنند مناسب است.

بازی مغزی "جورچین" چگونه می‌تواند توانایی‌های شناختی شما را بهبود بخشد؟

تمرین مغز خود با بازی‌های مغزی مثل جورچین الگوهای عصبی خاصی را تحریک می‌کند. تکرار این الگو از طریق تمرین و تمریناتی می‌تواند به ایجاد سیناپس‌های جدید و مدارهای عصبی کمک کند که قادر به سازماندهی مجدد و بازیابی کارکردهای شناختی ضعیف‌شده یا آسیب‌دیده باشند.

این بازی برای هرکسی که می‌خواهد عملکرد شناختی را به چالش کشیده و بهبود بخشد است.

• حافظه‌ی بصری کوتاه‌مدت: به خاطر سپردن تصویر اصلی یا مراحلی که برای پخش‌شدن آن انجام شد، به ما اجازه می‌دهد که آن‌ها را واگرد کنیم. برای حفظ این اطلاعات، از حافظه‌ی بصری کوتاه‌مدت خود استفاده می‌کنیم. با بازی کردن جورچین می‌توان این مهارت شناختی را تحریک کرد. حافظه‌ی بصری کوتاه‌مدت خوب به شما اجازه می‌دهد اطلاعات بصری را برای مدت کوتاهی حفظ کنید. ما از این مهارت شناختی در زندگی روزمره خود نیز استفاده می‌کنیم، برای مثال وقتی شروع یک جمله‌ای که خوانده‌ایم به یاد داریم تا معنی کامل آن را بفهمیم.

• درک فضایی: در این بازی مغزی ما از درک فضایی خود استفاده می‌کنیم با تعیین اینکه کدام بخش‌های تصویر به کدام نقطه‌ی شبکه تعلق دارند. بهبود درک فضایی ما در زندگی روزمره‌ما کمک می‌کند، برای مثال وقتی در خیابان قدم می‌زنیم و به دیگران برخورد نمی‌کنیم.

• برنامه‌ریزی: برنامه‌ریزی یک مهارت شناختی ضروری است تا بتوانیم سطح‌های مختلف این بازی تمرین مغز را کامل کنیم، زیرا لازم است پازل را در تعداد مشخصی از مراحل حل کنیم، و برنامه‌ریزی می‌تواند به ما کمک کند کوتاه‌ترین راه برای حل آن را پیدا کنیم. یک مهارت برنامه‌ریزی خوب می‌تواند برای اولویت‌بندی و بهتر استفاده از منابع ما مفید باشد. این برای بسیاری از فعالیت‌های زندگی روزمره ما، مثل سازماندهی روزمان ما، بار کاری ما و غیره بسیار مهم است.

• حافظه غیرلفظی: یادآوری دنباله‌ای از مراحلی که برای باز کردن پازل برداشته‌اید می‌تواند برای دانستن نحوه‌ی بازهم کردن آن مفید باشد. ما از این ظرفیت شناختی زمانی استفاده می‌کنیم که یک مسیر یا یک سری مراحل خودکار را یاد بگیریم که باید آن را برای انجام یک فعالیت دنبال کنیم.

• حافظه متن‌دار: یادآوری ترکیب تصویر اصلی برای حل پازل مفید است. یادآوری نحوه‌ی ارائه اطلاعات به ما در زندگی روزمره مفید است، برای مثال، برای یادآوری اینکه آیا منبع اطلاعات ما قابل اعتماد است یا نه.

• به‌روزرسانی: در بازی تمرین مغزی جورچین بسیار مهم است که مطمئن شویم مراحل صحیح را دنبال می‌کنیم، گیج نشده‌ایم زیرا باید پازل را با تعداد مراحل کمینه حل کنیم. این بازی به ما کمک می‌کند تا مهارت‌های به‌روزرسانی خود را تحریک کنیم. داشتن این توانایی شناختی در شرایط خوب برای اطمینان از اینکه رفتار ما به هدف تعیین‌شده‌ای ما منطبق است ضروری است.

• درک بصری: شناخت تصویر اولیه یا درک بصری ما می‌تواند به ما کمک کند پازل را حل کنیم. بازی Jigsaw درک بصری ما را تحریک می‌کند که به نوبه خود می‌تواند به ما کمک کند اشیاء آشنا، چهره‌ها یا حروف را بشناسیم.

اگر مهارت‌های شناختی خود را تمرین نکنید چه اتفاقی می‌افتد؟

مغز برای صرفه‌جویی در منابع طراحی شده است، به همین دلیل تمایل دارد اتصالات عصبی‌ای را حذف کند که از آنها استفاده نمی‌کند. این است که اگر یک مهارت شناختی معین به طور منظم استفاده نشود، مغز منابع را به الگوی فعال‌سازی عصبی ارسال نخواهد کرد، و به طور فزاینده‌ای ضعیف‌تر می‌شود. این باعث می‌شود مهارت شناختی کمتر مؤثر و استفاده از آن در زندگی روزمره دشوارتر شود.