بازی مغزی «زنبور بالون»: این چیست؟

زنبور بالون یک بازی آنلاین برای تمرین مغز است. برای پیش رفتن در سطح‌های این بازی، کاربر باید تمام بالون‌ها را با حرکت روی آن‌ها منفجر کند، در حالی که از بمب‌ها و مناطق قرمز اجتناب می‌کند. هرچه در سطح‌های بالاتری پیش برید، از بخش‌های بیشتری از مغز استفاده خواهید کرد و چالش شناختی بیشتری پیش خواهید رفت.

هنگام پیشرفت و بهبود توانایی‌های شناختی خود در این بازی مغزی آنلاین، بازی نیز با شما پیش می‌رود زنبور بالون یک منبع علمی است که برای اندازه‌گیری مداوم عملکرد و تنظیم خودکار سختی طراحی شده است تا اطمینان حاصل شود کاربر از هر جلسه تمرین بیشترین بهره را می‌برد. بازی ذهنی زنبور بالون برای کودکان و بزرگسالان مناسب است و می‌تواند کمک کند تا توانایی‌های شناختی ضروری بهبود یابند.

بازی مغزی «زنبور بالون» چگونه می‌تواند توانایی‌های شناختی شما را بهبود بخشد؟

تمرین با بازی‌های مغزی مانند زنبور بالون الگوهای عصبی خاصی را تحریک می‌کند. تکرار این الگو از طریق تمرین مداوم می‌تواند کمک کند تا ایجاد سیناپس‌های جدید و مدارهای عصبی که قادرند عملکردهای شناختی آسیب‌دیده یا ضعیف‌شده را سازماندهی مجدد و بازیابی کنند، بهبود یابد.

این بازی مغزی می‌تواند توسط هرکسی که می‌خواهد عملکرد شناختی خود را آزمایش و بهبود دهد انجام شود.

• هماهنگی چشم و دست: در بازی تمرین مغزی زنبور بالون باید نشانگر خود را با دقت راهنمایی کنیم تا تمام اهداف را منفجر کنیم و از نزدیک شدن نشانگر به مناطق قرمز اجتناب کنیم، زیرا آن‌ها مناطق ممنوع هستند. با تمرین این بازی مغزی، دقت و هماهنگی چشم و دست خود را تمرین می‌کنیم. تحریک این توانایی می‌تواند ما را در انجام فعالیت‌های دقیق دستی، مانند نوشتن بر روی کاغذ یا استفاده از رایانه، کارآتر کند.

• انعطاف‌پذیری شناختی:مناطق ممنوع‌شده که باید از آن‌ها اجتناب کنیم می‌توانند حرکت کنند، یا حتی در سطح‌های پیشرفته، این بازی شناختی ممکن است نیاز داشته باشد که نشانگر موشی را تنها به اهداف خاصی با رنگ معینی هدایت کنیم، که کار را پیچیده‌تر می‌کند. تمرین این بازی مغزی می‌تواند کمک کند تا انعطاف‌پذیری شناختی خود را تقویت کنیم. بهبود این توانایی می‌تواند ما را هنگام مواجهه با موقعیت‌های غیرمنتظره یا متغیر که نیاز به واکنش سریع و تطبیق رفتار دارند، کارآتر کند. برای مثال، هنگامی که خیابانی بسته را می‌یابیم و باید به سرعت جایگزینی پیدا کنیم.

• زمان واکنش: در این بازی برخی مناطق ممنوع‌شده وجود دارند که ممکن است حرکت کنند، بنابراین لازم است بتوانید در زمان مناسب اقدام کنید تا آن‌ها را لمس نکنید. برای انجام این فعالیت، یک زمان واکنش خوب مورد نیاز است. یک زمان واکنش خوب به ما اجازه می‌دهد تا به‌سرعت‌تر به موقعیت‌هایی که نیاز به پاسخ فوری دارند پاسخ دهیم. برای مثال، هنگامی که باید قبل از گذشتن یک ماشین از جاده عبور کنیم.

• توجه متمرکز:در این بازی مغزی باید انواع مختلف محرک‌هایی را که روی صفحه نمایش ظاهر می‌شوند، تشخیص دهیم. اگر حضور یک انفجاری را متوجه نشویم، به آن برخورد می‌کنیم و یک جان از دست می‌دهیم. با تمرین این بازی مغزی، توجه متمرکز خود را تقویت می‌کنیم. بهبود این توانایی شناختی می‌تواند ما را در موقعیت‌های روزمره‌ای که باید به محرک‌های مرتبط توجه کنیم یا آن‌ها را تشخیص دهیم، کارآتر کند. برای مثال، هنگامی که باید به تخته سیاه یا کتابی نگاه کنیم تا اطلاعات مرتبط را تشخیص دهیم.

• برنامه‌ریزی:این بازی مغزی ما را ملزم می‌کند که ترتیبی را برای رسیدگی به اهدافمان تعیین کنیم. برنامه‌ریزی پیشگیرانه می‌تواند کمک کند که به هدفمان به طور مؤثرتر دست یابیم. در این فرآیند، ما توانایی برنامه‌ریزی خود را تحریک می‌کنیم. بهبود این توانایی شناختی کمک می‌کند تا در زندگی روزمره‌ی خود مؤثرتر باشیم. برای مثال، وقتی باید در مورد مراحلی که برای دستیابی به یک هدف باید برداریم فکر کنیم.

• حافظه غیر کلامی:در طول این بازی مغزی، باید الگوهای ظهور مناطق قرمز یا مناطق ممنوعه را یاد بگیریم، که این امر به ما اجازه می‌دهد تا از آن‌ها به طور مؤثرتری اجتناب کنیم. با بازی کردن این بازی، می‌توانیم روی حافظه غیر کلامی خود کار کنیم. این توانایی شناختی در زندگی روزمره‌ی ما بنیادی است، زیرا به ما امکان می‌دهد محرک‌های غیر کلامی را به یاد بسپاریم، مانند چهره‌های مشتریانمان.

• توجه تقسیم‌شده:این بازی مغزی نیاز خواهد داشت که ما به موضع نشانگر ماوس و مناطق قرمز به طور همزمان توجه کنیم. با تمرین این بازی مغزی، توجه تقسیم‌شده خود را تحریک خواهیم کرد. تقویت این توانایی شناختی می‌تواند کمک کند تا در انجام دو یا چند فعالیت به‌طور همزمان مؤثرتر باشیم. برای مثال، وقتی باید در خیابان حرکت کنیم و در حین آن در تلفن بنویسیم یا وقتی در کلاس از تلفن پاسخ دهیم و یادداشت برداریم.

• بازداری:اگر در طول بازی مغزی یک منطقه انفجاری یا ممنوعه را تشخیص دهیم، باید طرح‌های عمل خود را متوقف کنیم. تمرین این بازی مغزی می‌تواند کمک کند تا توانایی بازداری خود را تحریک و بهبود بخشیم. این توانایی شناختی برای واکنش مناسب به شرایطی که در آن اقدام را آغاز کرده‌ایم و باید متوقف شویم، اهمیت دارد. برای مثال، وقتی از عابر راه عبور می‌کنیم.

• به‌روزرسانی:در طول این بازی مغزی باید تأیید کنیم که آیا استراتژی‌هایی که در حال اجرا هستند برای ما مؤثرند، یا برعکس، باید استراتژی بازی خود را تغییر دهیم. با تمرین این بازی مغزی، ما مهارت به‌روزرسانی خود را آموزش می‌دهیم و کمک می‌کنیم تا اتصالات عصبی درگیر در این توانایی را تقویت کنیم. بهبود این توانایی شناختی برای زندگی روزمره‌ی ما ضروری است، زیرا می‌تواند کمک کند تا خطاها را آسان‌تر تشخیص دهیم. برای مثال، وقتی داریم می‌نویسیم، یک داستان تعریف می‌کنیم، یا وقتی باید یک قطعه مبلمان را جمع کنیم.

• درک فضایی:در این بازی مغزی، لازم خواهد بود نشانگر را از طریق مناطق مجاز هدایت کنیم یا به اهداف خود برسیم، در حالی که از مناطق ممنوعه و انفجاری اجتناب کنیم. با تمرین این تمرین مغزی، می‌توانیم درک فضایی خود را تحریک کنیم. بهبود این توانایی می‌تواند کمک کند تا عملکرد بهتری در محیط خود داشته باشیم، مانند زمانی که باید فاصله بین خودروی خود و مراطق اطرافش را تشخیص دهیم یا ظرفشویی را مرتب کنیم.

• اسکن بصری:در این بازی مغزی، باید به سرعت تشخیص دهیم که اهداف، انفجارها و مناطق ممنوعه‌ی ما کجا قرار دارند تا یک مسیر عمل تعیین کنیم. با تمرین این کار، ما اتصالات عصبی درگیر در توانایی اسکن بصری خود را فعال می‌کنیم. بهبود این مهارت شناختی می‌تواند کمک کند تا در فعالیت‌های روزمره‌ای که نیاز به جستجو برای محرک‌ها در یک فضا یا مکان دارند، مؤثرتر باشیم. برای مثال، وقتی یک دوست را در میان جمعیت جستجو می‌کنیم، یا کلیدها را روی یک میز می‌خواهیم پیدا کنیم.

• درک بصری:همانطور که در این بازی مغزی می‌توانیم مواد منفجره را از محرک‌های هدفمند به سرعت و به درستی تشخیص دهیم، در زندگی روزمره‌ی خود با تعداد بی‌پایانی از محرک‌ها روبرو هستیم که باید آن‌ها را تفسیر کنیم. تمرین این بازی می‌تواند به ما کمک کند تا درک بصری خود را تحریک کنیم، که می‌تواند برای پردازش اطلاعات بصری به طور موثر بسیار مفید باشد. درک بصری ضعیف می‌تواند منجر به مشکلات در درک خودروها روی جاده، حروفی که جملات را تشکیل می‌دهند یا موانع‌ای که هنگام راه‌رفتن با آن‌ها برخورد می‌کنیم شود.

• برآورد: در بازی Bee Balloon کاربر باید زمان را برای عبور از برخی مناطق محاسبه کند، بسته به الگوی مناطق قرمز. با انجام این کار، کاربر اتصالات عصبی درگیر در برآورد را تحریک می‌کند. بهبود این توانایی شناختی می‌تواند به کاربر کمک کند تا پاسخ‌های دقیقی ایجاد کند. برای مثال، هنگام بازی بسکتبال، یا هنگام اجتناب از برخورد با شخصی در خیابان، یا هنگامی که باید پدال ترمز ماشین را بفشارید تا تصادف نشود.

• سرعت پردازش:این بازی مغزی از ما می‌خواهد که تا جای ممکن سریع یک برنامه تدوین کنیم، زیرا زمان در حال تمام شدن است. ما باید تمام داده‌ها را پردازش کنیم تا هرچه سریع‌تر یک مسیر و برنامه‌ی عمل را ارائه دهیم. با تمرین این تمرین، ما اتصالات عصبی درگیر در سرعت پردازش خود را تحریک و تقویت می‌کنیم. بهبود این توانایی شناختی می‌تواند به ما کمک کند تا در انجام یک کار ذهنی مؤثرتر باشیم. برای مثال، برای حل یک محاسبه‌ی ریاضی، یا برای درک مسئله‌ای که با آن روبرو هستیم.

وقتی توانایی‌های شناختی خود را تمرین نمی‌کنید چه اتفاقی می‌افتد؟

مغز ما طوری طراحی شده است که منابع را صرفه‌جویی کند و تا جای ممکن کارآمد باشد، به همین دلیل اتصالاتی را که استفاده نمی‌شوند حذف می‌کند. این همان دلیلی است که اگر یک توانایی شناختی خاص به‌طور مکرر استفاده نشود، مغز منابع لازم را برای آن فراهم نمی‌کند و به‌تدریج ضعیف‌تر و ضعیف‌تر می‌شود. این باعث می‌شود که کمتر بتوانیم از توانایی شناختی ضعیف‌شده استفاده کنیم، و ما در فعالیت‌های روزمره‌ی خود کمتر کارآمد می‌شویم.