دلایلی که نشان میدهد نورونهای فعال و سلولهای مغزی بهتر هستند
اکثر مردم با عبارت «استفاده کن یا از دست بده» در زمینه تناسب اندام بدنی آشنا هستند.
در زیر چند دلیل برای اینکه سلولهای مغزی فعال بهتر هستند آورده شده است:
- سلولهای مغزی فعال خون بیشتری دریافت میکنند. دانشمندان مدتی است میدانند که مناطق فعال انرژی بیشتری مصرف میکنند و بنابراین نیاز به تامین بیشتری از اکسیژن و گلوکز دارند. خون بیشتری به این مناطق برای تامین نیازهای نورونهای فعال هدایت میشود. هنگامی که مغز خود را فعال میکنید، خون به سلولهای مغزی که در حال کار هستند جریان مییابد و اکسیژن ارزشمندی را همراه خود میبرد. تصاویر MRI برای مطالعه جریان خون در مغز استفاده میشوند. آنها نشان دادهاند که سلولهای مغزی ما، که به نام نورونها نیز شناخته میشوند، بسیار وابسته به تامین اکسیژن هستند. بنابراین هرچه مغز خود را بیشتر تمرین کنید و نورونها را فعال کنید، خون بیشتری دریافت میکنند. سلول مغزی غیرفعال خون کمتر و کمتری دریافت میکند و سرانجام میمیرد.
- سلولهای مغزی فعال اتصالات بیشتری به سلولهای مغزی دیگر دارند. هر سلول مغزی از طریق شلیک سریع پالسهای الکتریکی با محیط مغز ارتباط برقرار میکند. سلولهای مغزی فعال تمایل دارند دندریتها را رشد دهند، که مانند بازوهای کوچکی هستند که برای اتصال به سلولهای دیگر بیرون میآیند. یک سلول میتواند تا ۳۰،۰۰۰ اتصال داشته باشد. در نتیجه، بخشی از شبکهای فعال از نورونها میشود. هنگامی که یکی از نورونهای موجود در شبکه فعال میشود، پالس در تمام شبکه جریان مییابد و سلولهای مغزی دیگر را فعال میکند. هرچه شبکه عصبی بزرگتری که یک سلول به آن تعلق دارد، فرصت فعالشدن و بقای آن بیشتر میشود.
- سلولهای مغزی فعال ماده «نگهداری» بیشتری تولید میکنند. فاکتور رشد عصب (NGF) پروتئینی است که در سلولهای هدف در بدن شما تولید میشود. این فاکتور به نورونها متصل میشود و آنها را به عنوان متفاوت، فعال و پاسخگو علامتگذاری میکند. سلولهای مغزی فعال تولید NGF را افزایش میدهند، که آنها را از طبقهبندی به عنوان غیرفعال محافظت میکند. بنابراین هرچه مغز شما بیشتر به چالش کشیده شود، تمرین شود و فعال شود، NGF بیشتری تولید میکند.
- سلولهای مغزی فعال مهاجرت سلولهای بنیادی مفید مغز را تحریک میکنند. تحقیقات اخیر نشان دادهاند که سلولهای مغزی جدید در منطقه خاصی از مغز به نام هیپوکمپوس تولید میشوند. این سلولهای مغزی میتوانند به مناطقی از مغز که نیاز به تقویت دارند مهاجرت کنند، برای مثال، پس از یک آسیب. این سلولهای مهاجر میتوانند عمل سلولهای اطراف را تقلید کنند و به بازسازی فعالیت در منطقه آسیبدیده کمک کنند. بنابراین، یکی از کلیدهای مهم برای بهبودی از آسیب یا عدم فعالیت شناختی، تحریک مناطقی از مغز است که میتوانند از این فرآیند شگفتانگیز بهرهمند شوند.