چند پلتفرم
بازی مغزی: معدن کریستال
بازی تمرین شناختی مغز
«معدن کریستال» را آنلاین بازی کنید و تواناییهای شناختی خود را افزایش دهید
به این منبع تمرین مغزی علمی دسترسی پیدا کنید
مغز خود را به چالش بکشید
«معدن کریستال» یک بازی مغزی است که هدف آن آموزش برآورد، برنامهریزی و درک فضایی است. هدف بازی برنامهریزی یک زنجیره حرکات است که ماشین برای رسیدن به هدف و جمعآوری تمام کریستالها انجام میدهد. با پیشرفت در سطحها، مانعهایی اضافه میشوند که برای رسیدن به کریستالها باید آنها را شکست داد.
کاگنیفیت این بازی را برای تحریک توانایی برآورد و برنامهریزی کاربران طراحی کرده است. «معدن کریستال» گزینهای عالی برای تحریک ذهن ما و کمک به تقویت تواناییهای شناختی ما به روشی سرگرمکننده و تعاملی است. این بازی برای هر شخص در هر سنی مناسب است، زیرا سطح دشواری بازی با در نظر گرفتن نیازهای هر کاربر تنظیم میشود.
بازیهای ذهنی مانند «معدن کریستال» کاگنیفیت امکان آموزش توانایی درک فضایی را فراهم میکنند و کمک میکنند تواناییهای شناختی را از طریق پلاستیسیتی عصبی تحریک کنند.

شما باید ماشین را برنامهریزی کنید تا الماسها را جمعآوری کند

با پیشرفت، باید از زمینهای مختلفی بگذرید تا به الماسها برسید

دستگاههای تلهپورت شما را اجازه میدهند سریع بین دو مکان حرکت کنید
چه چیزی «معدن کریستال» را بسیار محبوب میکند؟ - تاریخچه
بازیهای برآورد و برنامهریزی مانند «معدن کریستال» به کاربران کمک میکنند منابع شناختی خود را در فضا و زمان توزیع کنند. این امر به آنها کمک میکند پاسخهای صحیح سریعتری به اهداف بدهند و کاربر را در حالی که روی تواناییهای شناختی مختلف کار میکنند، سرگرم نگه میدارد.
بازی ذهنی «معدن کریستال» چگونه تواناییهای شناختی من را بهبود میبخشد؟
«معدن کریستال» کاگنیفیت به تحریک الگوی فعالسازی عصبی خاص کمک میکند. تکرار و آموزش این الگو بهطور مداوم میتواند کمک کند سیناپسهای جدید ایجاد شوند و مدارهای عصبی بازسازی شوند و تواناییهای شناختی ضعیفشده یا آسیبدیده را بازیابند.
«معدن کریستال» کمک میکند برنامهریزی، درک فضایی و برآورد را تمرین کنید. تحریک مداوم این تواناییها میتواند کمک کند سیناپسهای جدید ایجاد شوند، مدارهای عصبی بازسازی شوند و تواناییهای شناختی بهبود یابند.
وقتی تواناییهای شناختی خود را تمرین نکنم چه اتفاقی میافتد؟
مغز ما برای صرفهجویی در منابع طراحی شده است، بنابراین تمایل دارد اتصالاتی را حذف کند که اغلب استفاده نمیشوند. به این ترتیب، اگر یک توانایی شناختی خاص بهطور مکرر مورد استفاده قرار نگیرد، مغز منابع را برای آن الگوی فعالسازی عصبی فراهم نمیکند، بنابراین بهتدریج ضعیفتر میشود. این امر باعث میشود که توانایی ما برای استفاده از این تابع شناختی کاهش یابد و ما در فعالیتهای روزمره کمتر موثر شویم.