چند پلتفرم
بازی مغزی: سولیتر
بازی ذهنی تمرین شناختی
«سولیتر» را بهصورت آنلاین بازی کنید و به افزایش مهارتهای شناختی خود کمک کنید.
با این منبع تمرین مغزی از خود لذت ببرید.
برنامهریزی خود را با این بازی تحریک کنید.
سولیتر روش عالی برای چالشبرانگیختن حافظه کوتاهمدت، بهروزرسانی و برنامهریزی است. هدف اصلی انتقال تمام کارتها به پایهها به ترتیب صعودی، شروع با Ace و پایان با King است. عرشهای که رو به پایین قرار گرفته است برای کشیدن کارتها هنگامی که دیگر نمیتوانیم حرکات بیشتری انجام دهیم، استفاده میشود.
این بازی برای تحریک برنامهریزی و بهروزرسانی ما طراحی شده است. برای تمام سنین مناسب است و طراحی آن باعث جذابیت خاصی میشود. سولیتر بازی کاملی برای تحریک ذهن و کمک به تقویت مهارتهای شناختی است.
بازیهای ذهنی مانند سولیتر CogniFit به ما اجازه میدهد مهارت حافظه کوتاهمدت خود را تمرین کنیم و از طریق پلاستیسیتی عصبی تواناییهای شناختی را تحریک کنیم.

هدف بازی مرتبکردن کارتها بر اساس نوع و شماره آنها است.

با بالا رفتن سطح، برخی کارتها ناپدید میشوند.

در سطوح بالاتر، تعداد کارتها افزایش مییابد، بنابراین باید حرکات خود را بهتر برنامهریزی کنید.
چرا بازیهایی مانند «سولیتر» بسیار محبوب هستند؟ - تاریخچه
سولیتر به قرن هجدهم برمیگردد و اولین اشاره در یک کتاب آلمانی به نام Das neue Königliche L'Hombre-Spiel از سال 1783 است. در آن اشاره، به نظر میرسد که یک بازی کارت رقابتی بود، با این حال، به نظر میرسد که این بازی در سوئد منشأ گرفته است زیرا کتابهای زیادی درباره بازیهای صبر از قرن نوزدهم وجود دارند که به سولیتر اشاره میکنند.
انواع زیادی از سولیتر وجود دارد، کلاسیکترین آنها به نام Klondike است و در نسخههای رایانهای و موبایل استفاده میشود. CogniFit با دیدن اینکه این بازی دارای چنان تاریخچه و تنوعای است، تصمیم گرفت یک بازی کلاسیک با لمسهای خاص برای تمرین مهارتهای شناختی مختلف مانند حافظه کوتاهمدت، برنامهریزی و نظارت بسازد.
بازی ذهنی «سولیتر» چگونه مهارتهای شناختی مرا بهبود میبخشد؟
بازی کردن مکرر و تمرین مداوم با سولیتر CogniFit یک الگوی فعالسازی عصبی خاص را تحریک میکند. این الگو به مدارهای عصبی کمک میکند تا دوباره سازماندهی شوند و عملکردهای شناختی ضعیفشده یا آسیبدیده را بازیابی کنند.
بازی سولیتر برای تحریک مهارتهای مرتبط با برنامهریزی تلاش میکند. تحریک مداوم این مهارتها میتواند به مدارهای عصبی کمک کند تا دوباره سازماندهی شوند و عملکردهای شناختی بهبود یابند و همچنین سیناپسهای جدید ایجاد کنند.
وقتی تواناییهای شناختی خود را تمرین نکنم چه اتفاقی میافتد؟
اگر یک مهارت شناختی به طور معمول مورد استفاده قرار نگیرد، مغز منابع را برای آن الگوی فعالسازی نورونی فراهم نمیکند، بنابراین رفتهرفته ضعیفتر میشود. اگر ما آن عملکرد شناختی را تمرین نکنیم، در فعالیتهای روزمره خود کمتر کارآمد میشویم.