آزمون روانی بیانی

آزمون روانی بیانی CogniFit یک نسخه دیجیتالی از تکلیف کلاسیک F-A-S (Spreen & Benton، 1977) است. این تکلیف امکان شناخت روانی بیانی کاربر یعنی توانایی ایجاد نمونه‌های معتبر و متمایز از دسته‌ای خاص را فراهم می‌کند. این تکلیف نیاز به دستگاهی با میکروفون و مجوزهای استفاده آن دارد.

آزمون خواندن

تست خواندن CogniFit بر اساس تست‌های کلاسیک درک مطالعه، مانند Woodcock Reading Mastery Test (Woodcock, 2011) است. این وظیفه به منظور اندازه‌گیری سرعت، دقت و درک مطالعه کاربر از طریق خواندن یک متن به صورت بلند و پاسخ‌های داده شده به مجموعه‌ای از سؤالات در مورد متن خوانده شده است.

تست توصیف کلامی

تست توصیف کلامی CogniFit بر اساس وظیفه توصیف تصویر سرقت کوکی‌ها از آزمون تشخیصی افازیا بوستون (BDAE؛ Goodglass & Kaplan، 1972) است. برای تکمیل این فعالیت، لازم است به تمام چیزهایی که در تصویر اتفاق می‌افتد یا نشان داده می‌شود توجه بصری داشته باشید، آن‌ها را درک کنید و به صورت بلند نام‌گذاری کنید.

تست درک شنوایی

تست درک شنوایی CogniFit بر اساس تست درک جملات، شامل در تست فعل و جملات (VAST؛ Bastiaanse و همکاران، 2003) است. این وظیفه ارزیابی توانایی کاربر برای درک یک سری توصیفات شنوایی و شناسایی نمایندگی بصری هر توصیف در میان مجموعه‌ای از سه تصویر را فراهم می‌کند.

آزمون واژگان

آزمون واژگان CogniFit یک تفسیر مجدد دیجیتالی از آزمون نام‌گذاری بوستون کلاسیک (Kaplan و همکاران، 1983) و آزمون واژگان از WAIS-III (Wechsler، 1997) است. این تکلیف امکان شناخت سطح واژگان و نام‌گذاری کاربر یعنی توانایی دسترسی به فرهنگ لغت شفاهی فرد را فراهم می‌کند.

آزمایش هماهنگی چشم و دست (جهت چند‌جهتی و غیرقابل‌پیش‌بینی)

آزمایش هماهنگی HECOOR از آزمایش کلاسیک Trail Making Test (Reitan, 1955) و Vienna Test System (Whiteside, 2002) الهام گرفت. شرکت‌کننده باید با موشواره (یا جوی‌استیک دیجیتال روی صفحه، در صورت استفاده از دستگاه موبایل) یک توپ را دنبال کند که در مسیری نامعین حرکت می‌کند.

آزمایش ترسیم مسیر (TMT)

آزمایش ترسیم مسیر (TMT) CogniFit یک کپی دیجیتالی از وظیفه‌ای به همان نام است (Reitan، 1955؛ Reitan، 1958). این وظیفه سرعت پردازش، انعطاف‌پذیری، توانایی انجام اسکن بصری موثر، و همچنین سایر کارکردهای اجرایی زیرلایه را آزمایش می‌کند.

آزمایش حافظه اپیزودیک بصری

آزمایش حافظه اپیزودیک بصری CogniFit بر اساس الگوی تشخیص پیوسته است (Shepard و Teghtsoonian، 1961) و بطور عملیاتی با استفاده از قالب پاسخ Go/No-Go پیاده‌سازی شده است (Donders، 1969). این وظیفه درصدد اندازه‌گیری حافظه اپیزودیک از طریق موارد ماهیت بصری است، تنها شناسایی اینکه آیا تصویر نمایش‌داده‌شده قبلاً نمایش داده شده است یا خیر.

آزمایش حافظه واژگانی چندوسیله‌ای

آزمایش شناسایی COM-NAM بر اساس آزمایش نام‌گذاری بوستن (Kaplan et al., 1983) و آزمایش واژگان از WAIS-III (Wechsler, 1997) است. برای هر شیء نمایش‌داده‌شده، شرکت‌کننده باید از میان سه امکان انتخاب کند: 1) آیتم برای اولین بار در تکلیف ارائه شده است یا 2) آخرین بار که آیتم نمایش داده شد به صورت صوتی بود یا 3) آخرین بار که آیتم نمایش داده شد به صورت تصویر بود.

آزمون تخمین زمان

آزمون Estimation Test EST-II بر اساس Duration Pattern Test (DPT) (Frota & Pereira, 2003) است. از شرکت‌کننده خواسته می‌شود که محرک صوتی جاری را متوقف کند تا طول دقیق زمان محرکی که قبلاً ارائه شده را تکرار کند. در قسمت اول کار یک نقاشی متحرک محرک را همراهی می‌کند. در قسمت دوم کار، نقاشی ثابت می‌ماند.

آزمون تخمین سرعت

آزمون Estimation Test EST-I از Biber Cognitive Estimation Test (Goldstein et al., 1996) الهام گرفته است. در قسمت اول، شرکت‌کننده باید تعیین کند که کدام یک از دو توپ سریع‌تر حرکت می‌کند. در قسمت دوم، یک توپ دیگر اضافه می‌شود. در قسمت سوم، یک توپ چهارم اضافه می‌شود و باید مشخص شود کدام توپ دو برابر سریع‌تر از توپ مشخص‌شده (قرمز) حرکت می‌کند. در قسمت چهارم، در حین مشاهده چهار توپ که در چهار مسیر جداگانه حرکت می‌کنند، شرکت‌کننده باید تا جای ممکن سریع تعیین کند کدام توپ ابتدا به نقطه معینی خواهد رسید.

آزمون توجه انتخابی

آزمون توجه انتخابی CogniFit بر اساس آزمون d2 کلاسیک (Brickenkamp، 1962) است. این تکلیف به‌طور خاص برای اندازه‌گیری توجه انتخابی کاربر طراحی شده است.