ملاقات یک دوست
ما فکر می‌کنیم، بنابراین دوستان خود را می‌شناسیم. زندگی بدون توانایی‌های شناختی که به ما امکان می‌دهند یکدیگر را ملاقات و سلام کنیم، تنهایی خواهد بود.
استفاده از درک بصری شما را اطمینان می‌دهد که قطعاً این فرد را قبلاً دیده‌اید.
حافظه به شما اجازه می‌دهد تا به سرعت به رویدادهای ناگهانی و غیرمنتظره در جاده واکنش نشان دهید.
نام‌گذاری به شما این امکان را می‌دهد که نامی را به شخصی که سلام می‌کنید، اختصاص دهید.
درک فضایی به شما اجازه می‌دهد که بدون اینکه به کسی برخورد کنید یا در کفش‌های نو کسی را لگد بزنید، به سمت دوستتان راه بروید.
با استفاده از هماهنگی دست و چشم، شما می‌توانید دستتان را به سمت دست دوستتان دراز کنید، آن را بگیرید و دست‌ورزی کنید.
بازداری این امکان را فراهم می‌کند که بتوانید سر و صدای اطراف و حواس‌پرتی‌های بصری را حذف کنید تا بتوانید گفتگو کنید.
حافظه کاری به شما توانایی گفتگو، دنبال کردن آنچه دوستتان می‌گوید، پاسخ دادن به ایده‌ها و نظرات او، و تصمیم نگرفتن برای بحث با او را می‌دهد حتی اگر او هرگز درباره هیچ چیز درست نبوده است تا جایی که می‌خاطرید.
ایالات متحدۀ آمریکا