بازی مغزی «خرگوش خوشحال»: از چه چیزی تشکیل شده است؟

Happy Hopper راهی عالی برای به چالش کشیدن زمان واکنش، تخمین و مهارت‌های بازداری شماست. هدف بازی رسیدن به ابر مگس‌ها با پرش روی سنگ‌ها و اجتناب از موانع است.

این بازی برای تحریک زمان واکنش ما طراحی شده است و سرعت سنگ‌هایی که قورباغه باید روی آن‌ها بپرد را مشخص می‌کند. این بازی متناسب با سطح کاربر تطبیق می‌یابد، بنابراین برای همه افراد از 7 سال به بالا مناسب است. این امر Happy Hopper را برای کسانی که می‌خواهند ذهن را تحریک کنند و مهارت‌های شناختی را تقویت کنند، انتخاب ایده‌آلی می‌کند.

بازی‌های ذهنی مانند Happy Hopper کاگنیفیت به ما اجازه می‌دهند مهارت‌های تخمین خود را تمرین کنیم و از طریق پلاستیسیتی عصبی توانایی‌های شناختی را تحریک کنیم.

چرا بازی‌هایی مانند «Happy Hopper» بسیار محبوب هستند؟ - تاریخ

بازی‌هایی مانند Happy Hopper دارای ویژگی پرش خاصی هستند. اولین بازی تجاری که پرش را به عنوان هدف اصلی استفاده کرد، Donkey Kong در سال 1981 بود. ایده پشت استفاده از پرش این است که کاربر را درگیر آنچه در بازی اتفاق می‌افتد نگه دارد و زمان واکنش او را به محرک‌های مختلف تقویت کند.

توسعه‌دهندگان CogniFit پس از مطالعه چندین بازی موفق شدند Happy Hopper را به عنوان ابزاری برای تمرین توسعه دهند و عناصر سرعت، پرش‌های دوگانه و موانع را برای آن درج کنند تا مهارت‌های شناختی شما دائماً مورد آزمایش قرار گیرند.

بازی ذهنی «Happy Hopper» چگونه مهارت‌های شناختی من را بهبود می‌بخشد؟

بازی کردن بازی‌هایی مانند Happy Hopper کاگنیفیت الگوی فعال‌سازی عصبی خاصی را تحریک می‌کند. بازی مکرر و تمرین مداوم این الگو به مدارهای عصبی کمک می‌کند تا دوباره سازمان‌دهی شوند و عملکردهای شناختی ضعیف‌شده یا آسیب‌دیده را بهبود بخشند.

تحریک مداوم مهارت‌های ما می‌تواند کمک کند تا سیناپس‌های جدید ایجاد شوند و مدارهای عصبی دوباره‌سازی و عملکرد شناختی بهبود یابد. بازی Happy Hopper به دنبال تحریک مهارت‌های مرتبط با بازداری و برآورد است.

چه اتفاقی می‌افتد وقتی که توانایی‌های شناختی خود را تمرین نکنم؟

مغز ما تمایل دارد منابع را با حذف اتصالات استفاده‌نشده صرفه‌جویی کند. اگر یک مهارت شناختی به‌طور معمول استفاده نشود، مغز منابع را برای آن الگوی فعال‌سازی نورونی فراهم نمی‌کند، بنابراین تدریجاً ضعیف‌تر می‌شود. اگر آن تابع شناختی را تمرین نکنیم، در فعالیت‌های روزمره‌ی خود کم‌تر کارآمد می‌شویم.