نام اصلی: آیا ترکیب تمرین شناختی و تمرین فعالیت بدنی توانایی‌های شناختی را بیش‌تر از هر کدام به تنهایی بهبود می‌بخشد؟ یک کارآزمایی کنترل‌شده تصادفی چهار شرطی در میان بزرگسالان سالم و مسن.

نویسنده: اولین شاتیل۱٬۲.

• ۱. CogniFit Inc.، نیویورک، ایالات متحده.
• ۲. مرکز تحقیقات روانشناختی، کالج دانشگاهی ماکس استرن در دره یزرعل، دره یزرعل، اسرائیل.

مجله: مرزهای علوم اعصاب پیری (۲۰۱۳)، جلد ۵ (۸): ۱-۱۲.

منابع برای این مقاله (سبک APA):

• Shatil, E. (2013). آیا ترکیب تمرین شناختی و تمرین فعالیت بدنی توانایی‌های شناختی را بیش‌تر از هر کدام به تنهایی بهبود می‌بخشد؟ یک کارآزمایی کنترل‌شده تصادفی چهار شرطی در میان بزرگسالان سالم و مسن. مرزهای علوم اعصاب پیری، جلد ۵ (۸)، صفحات ۱-۱۲.

نتیجه‌گیری مطالعه

افراد مسن‌تری که از CogniFit استفاده می‌کنند، یا که CogniFit را با فعالیت بدنی ترکیب می‌کنند، وضعیت شناختی خود را بیش‌تر از افرادی بهبود می‌بخشند که تنها فعالیت بدنی انجام می‌دهند یا تنها می‌خوانند. توجه تقسیم‌شده (t=-۳٫۴۸؛ p=۰٫۰۰۱)، هماهنگی چشم و دست (t=-۱۰٫۸۴؛ p<۰٫۰۰۱)، نام‌گذاری (t=-۵٫۶۶؛ p<۰٫۰۰۱)، سرعت پردازش (t=-۵٫۱۷؛ p<۰٫۰۰۱)، پویش بصری (t=-۳٫۴۱؛ p=۰٫۰۰۲)، و حافظه کاری (t=-۴٫۵۶؛ p<۰٫۰۰۱).

خلاصه مطالعه

هدف مطالعه این بود که چگونه تمرین شناختی CogniFit (گروه شناختی) فعالیت بدنی (گروه تمرین بدنی)، هم CogniFit و هم فعالیت بدنی (گروه ترکیبی) و خواندن (گروه کنترل) به بهبود وضعیت شناختی سالمندان کمک می‌کند را بررسی کند. از طریق این کارآزمایی تصادفی و کنترل‌شده با چهار شرط، مشاهده شد که سالمندان در گروه شناختی و گروه ترکیبی بهبود قابل‌توجهی در وضعیت شناختی خود نسبت به آنهایی در گروه کنترل و گروه تمرین بدنی داشتند. توانایی‌های شناختی که بهبود یافتند عبارت بودند از هماهنگی چشم و دست، حافظه کاری، حافظه بلندمدت، سرعت پردازش، پویش بصری و نام‌گذاری. درواقع، افراد در گروه تمرین بدنی و گروه کنترل هیچ بهبودی از پیش‌آزمون تا پس‌آزمون نداشتند. این بدان معنا است که تمرین شناختی CogniFit در بهبود توانایی‌های شناختی موثر است و عمدتاً مسئول بهبود در گروه ترکیبی است.

متن زمینه

سالمندان در خطر بالایی هستند که خودمختاری و کیفیت زندگی خود را به دلیل تضعیف شناختی ناشی از افزایش سن از دست بدهند. برای جلوگیری از این تخریب یا کاهش آن، راهبردهای مختلفی مورد بررسی قرار گرفته‌اند. تحقیقات عمدتاً بر سه احتمال تمرکز داشته‌اند: تمرین شناختی، تمرین بدنی و تمرینی که فعالیت‌های شناختی و بدنی را ترکیب می‌کند.

فعالیت بدنی با بهبود جنبه‌های مختلف سلامتی، از جمله شناختی، پیوند خورده است. بهبودهای شناختی حاصل از تمرین بدنی عمدتاً در زمینه‌های توجه و توابع اجرایی یافت شده‌اند. با این حال، تحقیقات نشان می‌دهند که این بهبودها در بلندمدت پایدار نیستند. از سوی دیگر، تمرین شناختی رایانه‌ای، مانند CogniFit، در بسیاری از مواقع در زمینه‌های شناختی مختلف مفید ثابت شده است.

روش‌شناسی

شرکت‌کنندگان

تمام شرکت‌کنندگان افراد سالمند داوطلب و سالم بودند، ساکنین جامعه بازنشستگی لیک‌ویو در لنکسا، کانزاس. آنها در پاسخ به ایمیل‌ها، تماس‌های تلفنی، بروشورها یا در طول یک «روز آموزشی» که در آن مطالعه مورد بحث قرار گرفت، شرکت کردند.

سالمندانی که در پنج سال گذشته سکته مغزی یا حمله قلبی داشتند، داروهایی مصرف می‌کردند که می‌توانست وضعیت شناختی را تغییر دهد، یا نمره کمتر یا مساوی ۲۳ در MMSE (آزمون وضعیت ذهنی کوتاه) داشتند، از مطالعه کنار گذاشته شدند. در عوض، شرکت‌کنندگان باید دید و شنوایی مناسب داشته باشند و برای شرکت در فعالیت‌های مطالعه توافق کنند.

معیارهای شمول شامل داشتن دید اصلاح‌شده، توانایی شنیدن صحیح دستورالعمل‌ها، برقراری ارتباط با محققان، موافقت با شرکت در ارزیابی‌ها و تمرین‌های مطالعه، تکمیل سابقه پزشکی و دریافت تایید پزشکی بود.

طراحی

از طریق یک طراحی کنترل‌شده تصادفی با چهار گروه (شناختی، فیزیکی، ترکیبی و کنترل) هدف ارزیابی اثربخشی تمرین شناختی، فعالیت فیزیکی و ترکیب این انواع مختلف تمرین برای بهبود وضعیت شناختی سالمندان سالم بود.

پس از اتمام جمع‌آوری داده‌ها برای مطالعه، ما می‌توانیم نتایج هر شرکت‌کننده را برای تجزیه و تحلیل به رایانه خود دانلود کنیم.

مداخله گروه تمرین فیزیکی

با توجه به سن پیشرفته شرکت‌کنندگان (۵۹٪ سن آن‌ها ۸۰ سال یا بیشتر بود)، آن‌ها نمی‌توانستند ورزش هوازی شدید انجام دهند. بنابراین، جلسات گرم‌کردن (۱۰ دقیقه)، تمرین قلبی‌وعروقی نشسته و ایستاده (۱۵ دقیقه)، ورزش هوازی ملایم (۵ دقیقه)، تمرین قدرت (۱۰ دقیقه)، تمرین انعطاف‌پذیری (۵ دقیقه) و یک جلسه آرام‌سازی کوتاه طراحی شد. کسانی که در ابتدا نمی‌توانستند جلسه ورزشی کامل را انجام دهند، فعالیت‌هایی را انجام دادند که از نظر فیزیکی و سلامتی برای آن‌ها امکان‌پذیر بود.

مداخله گروه ترکیبی

شرکت‌کنندگان گروه ترکیبی فعالیت‌های گروه تمرین شناختی (با استفاده از CogniFit) را با گروه تمرین فیزیکی انجام دادند. در نتیجه، این شرکت‌کنندگان دو برابر بیشتر فعالیت نسبت به گروه‌های تمرین صرفاً شناختی یا فیزیکی انجام دادند.

مداخله گروه کنترل

شرکت‌کنندگان گروه کنترل فقط کتاب درباره پیری فعال را در طول مدت مطالعه خواندند. از شرکت‌کنندگان خواسته شد تا بخش‌های کتاب را در خانه بخوانند و در جلسات ۶۰ دقیقه‌ای بحث درباره بهترین راه‌های دستیابی به اهداف پیشنهادی در کتاب شرکت کنند.

متغیرهای اندازه‌گیری‌شده:

باتری ارزیابی شناختی عمومی CogniFit (CAB) برای انجام پیش‌آزمون و پس‌آزمون استفاده شد. از طریق ۱۵ وظیفه ارزیابی، توانایی‌های شناختی مختلفی مانند توجه متمرکز، توجه تقسیم‌شده، بازداری، انعطاف‌پذیری، برنامه‌ریزی، حافظه کاری و هماهنگی چشم-دست اندازه‌گیری شد. سه جلسه ۱۵ دقیقه‌ای برای اعمال ارزیابی کامل استفاده شد.

تجزیه و تحلیل:

از طریق SPSS 18، مدل‌های خطی عمومی برای اندازه‌گیری‌های تکراری توسعه یافتند تا اثرات مداخلات بر هر یک از مهارت‌های شناختی ارزیابی‌شده را بررسی کند. متغیر در تجزیه‌وتحلیل درون‌گروهی زمان بود، با دو سطح (پیش‌آزمون و پس‌آزمون). دو متغیر بین‌موضوعی آموزش شناختی و آموزش فیزیکی بودند، هر کدام با دو سطح (آموزش تکمیل‌شده و آموزش تکمیل‌نشده). این مدل امکان تجزیه‌وتحلیل تعاملات مختلف را فراهم کرد:

• زمان × آموزش شناختی.
• زمان × آموزش فیزیکی.
• زمان × آموزش شناختی × آموزش فیزیکی.

نتایج و نتیجه‌گیری

با استفاده از مقایسات بین‌گروهی، مشخص شد که تمام شرکت‌کنندگان در ابتدای مطالعه در پیش‌آزمون عملکرد مشابهی داشتند. شرکت‌کنندگانی که از نوعی آموزش شناختی (گروه شناختی و گروه ترکیبی) با CogniFit بهره‌برداری کردند، مهارت‌های شناختی کلامی و غیرکلامی متنوعی را بهبود بخشیدند در مقایسه با کسانی که هیچ نوع آموزش شناختی انجام ندادند (گروه فیزیکی و گروه کنترل). مهارت‌های مورد نظر عبارت بودند از هماهنگی دست‌چشم، حافظه فعال، سرعت پردازش، اسکن بصری، و نام‌گذاری. از طریق d کوهن، مشاهده شد که اندازه اثر برای این بهبودها متوسط (d کوهن = 0.6 یا 0.7) یا بزرگ (d کوهن = 0.8) بود.

در تجزیه‌وتحلیل درون‌گروهی مشاهده شد که گروه شناختی بهبود معنی‌داری پس از آموزش CogniFit در توجه تقسیمی (t=-3.48; p=0.001)، هماهنگی چشم‌دست (t=-10.84; p<0.001)، نام‌گذاری (t=-5.66; p<0.001)، سرعت پردازش را نشان داد. در گروه ترکیبی، بهبود در هماهنگی چشم‌دست (t=-9.602; p<0.001)، نام‌گذاری (t=-3.246; p=0.003)، و سرعت پردازش (t=-4.695; p<0.001) بود. از طرف دیگر، بهبود معنی‌داری پس از آموزش در گروه فیزیکی و گروه کنترل مشاهده نشد.

از تمام این‌ها روشن است که افرادی که آموزش شناختی را با CogniFit انجام دادند، بهبود معنی‌داری در توانایی‌های شناختی متنوع پیدا کردند. آموزش شناختی سامانه‌مند CogniFit از انعطاف‌پذیری مغز بهره می‌برد و تغییرات را در عملکردهای شناختی ایجاد می‌کند. ادبیات علمی نشان می‌دهد که این بهبودهای شناختی می‌توانند تأثیر مثبتی بر کیفیت زندگی و استقلال سالمندان داشته باشند. با این‌حال، داده‌ها باور را رد می‌کند که فعالیت فیزیکی هوازی مکانیزم اولیه برای بهبود شناختی است. در واقع، بر اساس داده‌ها، مکانیزم مرتبط‌تر برای بهبود شناختی آموزش شناختی است. به این‌ترتیب، سالمندانی که امکان ورزش هوازی ندارند می‌توانند از طریق ابزارهایی مانند CogniFit وضعیت شناختی خود را حفظ کنند.