چند پلتفرم
بازی مغزی: وحشت لوله
بازی تمرین شناختی مغز
"وحشت لوله" را آنلاین بازی کنید و تواناییهای شناختی خود را تقویت کنید
به این منبع آموزش مغز علمی دسترسی پیدا کنید
مغز خود را به چالش بکشید
"وحشت لوله" یک بازی ذهنی است که هدف آن تمرین زمان واکنش، هماهنگی چشم و دست و درک بصری است. هدف بازی شناسایی خرابیهای مختلفی است که در لولهها ظاهر میشوند و تعمیر آنها با ابزارهای متناظر. با پیشرفت در سطح، سرعت ظهور خرابیها افزایش مییابد و سطح تقاضا برای تعمیرات بیشتر میشود.
CogniFit این بازی را برای تحریک زمان واکنش و هماهنگی چشم و دست طراحی کرده است. "وحشت لوله" انتخاب مناسبی است برای تحریک ذهن ما و کمک به تقویت تواناییهای شناختی ما به روشی سرگرمکننده و تعاملی. این یک بازی مناسب برای افراد هر سن است زیرا سطح دشواری بازی بر اساس نیازهای هر کاربر تنظیم میشود.
بازیهای ذهنی مانند "وحشت لوله" CogniFit به ما اجازه میدهند تا درک بصری خود را تمرین کنیم و از طریق پلاستیسیتی عصبی کمک به تحریک تواناییهای شناختی کنیم.

نوع خرابی لوله را شناسایی کنید

ابزار مناسب برای رفع خرابی را انتخاب میکند

اقدام خاصی را با ابزار انتخابشده برای رفع خرابی انجام میدهد
چه چیزی "وحشت لوله" را آنقدر محبوب میکند؟ - تاریخچه
بازیهای زمان واکنش و هماهنگی چشم و دست، مانند "وحشت لوله"، به کاربران کمک میکنند تا منابع شناختی خود را مدیریت کنند و عملکرد خود را بهینه کنند. این به آنها کمک میکند تا اهداف پیچیدهتر و فزایندهای تعیین کنند که نیاز به ماهرانگی بیشتری از تواناییهای شناختی درگیر خواهند داشت، و کمک میکند تا آنها را تحریک کنند.
بازی ذهنی "وحشت لوله" چگونه مهارتهای شناختی من را بهبود میبخشد؟
بازی کردن "وحشت لوله" یک الگوی فعالسازی عصبی خاص را تحریک میکند. تکرار مداوم و تمرین این الگو میتواند کمک کند تا اتصالات عصبی بهینه شوند، و کمک کند تا مدارهای عصبی بازسازی شوند و تواناییهای شناختی ضعیفشده یا آسیبدیده را بازیابی کنند.
"وحشت لوله" کمک میکند تا زمان واکنش، هماهنگی چشم و دست، و درک بصری را تمرین کنیم. تحریک مداوم این مهارتها میتواند کمک کند تا سیناپسهای جدید ایجاد شوند و عملکرد شناختی بهبود یابد.
وقتی تواناییهای شناختی خود را تمرین نمیکنم چه اتفاقی میافتد؟
مغز ما تمایل دارد منابع عصبی را برای توابعی که بهطور منظم استفاده نمیکند ذخیره کند. بنابراین، اگر یک توانایی شناختی بهطور معمول استفاده نشود، مغز منابع را برای آن الگوی فعالسازی نورونی فراهم نمیکند. این باعث میشود که ما کمتر قادر به استفاده از آن تابع شناختی باشیم، ما را در فعالیتهای روزانه خود کمتر موثر میکند.