بازی مغزی «برش و رها کردن»: چیست؟

برش و رها کردن یک بازی مغزی آنلاین است. برای تکمیل سطح‌های این بازی، کاربر باید رشته‌ای را که دو شکل روی صفحه را به هم متصل می‌کند قطع کند. کاربر باید مراقب باشد تا به‌طور راهبردی برش‌های درست انجام دهد تا از سقوط پرندگان جلوگیری کند و آن‌ها را از گربه‌ها دور نگه دارد. با افزایش سختی سطح‌ها، منابع ذهنی بیشتری برای تکمیل بازی لازم خواهد بود.

بازی هرچه بیشتر تمرین کنید، سختی‌اش بیشتر می‌شود. برش و رها کردن منبعی علمی است که عملکرد را پیوسته اندازه‌گیری می‌کند و به‌طور خودکار سختی تکالیف را تنظیم می‌کند و تمرین شناختی را بهینه‌سازی می‌کند. بازی مغزی برش و رها کردن برای کودکان، بزرگسالان و سالمندان برای تمرین مهارت‌های شناختی ضروری بهینه‌سازی شده است.

«برش و رها کردن» چگونه می‌تواند توانایی‌های شناختی شما را بهبود بخشد؟

تمرین با بازی‌های مغزی مانند برش و رها کردن الگوهای عصبی خاصی را تحریک می‌کند. تکرار این الگو از طریق تمرین می‌تواند کمک کند تا سیناپس‌های جدید و مدارهای عصبی ایجاد شوند که قادر به بازسازی و بازیابی ضعیف‌ترین یا آسیب‌دیده‌ترین توابع شناختی باشند.

این بازی برای هر فردی که به دنبال بهبود عملکرد شناختی است مناسب است.

• برنامه‌ریزی: برای اینکه کاربر بتواند سطح‌های این بازی مغزی را با موفقیت تکمیل کند، باید بتواند به‌طور ذهنی بهترین راه را برای قطع کردن رشته روی صفحه تعیین کند. اگر کاربر حرکات خود را به‌درستی برنامه‌ریزی نکند، ممکن است از تکمیل سطح جلوگیری شود. این بازی مغزی فرآیندهای ذهنی لازم برای برنامه‌ریزی را فعال و تحریک می‌کند و بهبود این توانایی می‌تواند کمک کند تا عملکرد شما هنگام برنامه‌ریزی و سازماندهی اولویت‌ها در زندگی روزمره بهتر شود. از بستن چمدان گرفته تا برنامه‌ریزی نحوه تکمیل یک پروژه، ما هر روز از برنامه‌ریزی استفاده می‌کنیم.

• تخمین: این بازی مغزی برای آزمایش تخمین شما طراحی شده است. برای رسیدن به سطح بعدی، کاربر باید پیش‌بینی کند که یک حرکت خاص چگونه بر سایر محرک‌های روی صفحه تأثیر می‌گذارد. انجام این کار تخمین را تحریک و تقویت می‌کند و بهبود این توانایی شناختی مهم می‌تواند کاربر را در زندگی روزمره بیشتر کارآمد کند. این امکان را می‌دهد تا هنگام رانندگی خودرو به‌طور بیشتری کارآمد باشید.

• درک فضایی: کاربر باید کل صفحه را درک کند تا این بازی را به درستی تکمیل کند. انجام این کار درک فضایی را فعال و تقویت می‌کند، که امکان بهبود آگاهی از محل قرار گیری اشیاء را فراهم می‌کند. این ممکن است در جلوگیری از تصادفات و آسیب‌ها کمک کند. درک فضایی برای تعداد زیادی شغل مهم است، مانند معماری، رانندگی، پرواز یا طراحی.

• به‌روز‌رسانی شناختی: هنگام پیش‌رفت در سطح‌های این بازی مغزی، کاربر باید بتواند خطاهایی را تشخیص دهد که از رسیدن به هدف جلوگیری می‌کنند و استراتژی خود را تطبیق یا اصلاح کند. تمرین این مهارت می‌تواند کمک کند تا سیناپس‌های جدید ایجاد شوند و میلین‌شدن مدارهای عصبی که قادر به بازیابی یا سازماندهی مهارت به‌روز‌رسانی هستند بهبود یابد. بهبود این مهارت برای زندگی روزمره مهم است، زیرا امکان تطابق با موقعیت‌ها و فهم زمانی که اقدامات خاصی نیاز به اصلاح دارند را فراهم می‌کند. این مهارت شناختی به ما کمک می‌کند تا نحوه اصلاح مراحلی که باید برداریم تا به اهدافمان برسیم را کشف کنیم.

• توجه متمرکز:این بازی مغزی برای چالش دادن توانایی کاربر در متمرکز شدن بر روی یک محرک مرتبط و اجتناب از حواس‌پرتی طراحی شده است. این بازی از کاربر می‌خواهد تا مهم‌ترین بلوک‌ها یا عناصری را که امکان حل مسئله در صفحه را می‌دهند، شناسایی کند. انجام این کار توجه متمرکز را فعال و تقویت می‌کند، و بهبود این توانایی شناختی امکان بهینه‌سازی فیلتر توجه و اجتناب از حواس‌پرتی را فراهم می‌کند. توجه ضعیف ممکن است باعث از دست رفتن اطلاعات مهم، تضیع وقت، مشکلات یادگیری یا تمرکز، که ممکن است اثرات منفی قابل توجهی بر کار یا زندگی اجتماعی داشته باشد.

• هماهنگی دست و چشم:تکمیل موفق سطح‌های این بازی مغزی از کاربر می‌خواهد تا محل دقیق اشکال را شناسایی کند و ریسمان را تا جای ممکن دقیق ببرد. در برخی نقاط، بازی به منابع شناختی بیشتری نیاز خواهد داشت، زیرا کاربر باید برش را در جای صحیح در زمان صحیح انجام دهد. انجام این بازی مغزی هماهنگی دست و چشم را فعال و بهبود می‌بخشد، و بهبود این توانایی می‌تواند ما را هنگام انجام کارهای روزمره‌ای که نیاز به هماهنگی دارند، مانند نوشتن یا تایپ کردن، کارآمدتر کند. به همین دلیل، این توانایی برای زندگی تحصیلی و کاری، و همچنین زندگی روزمره هنگام رانندگی، پخت‌و‌پز، ورزش، و تعداد زیادی فعالیت دیگر ضروری است.

• سرعت پردازش: این بازی مغزی برای چالش دادن و بهبود بخشیدن به رفلکس‌ها طراحی شده است. کاربر باید هنگام ادراک و واکنش به محرک‌های صفحه سریع باشد. انجام این کار کمک می‌کند تا مدارهای عصبی مورد استفاده در این عملکرد مغزی را فعال، تقویت و بازتوانسازی کنید. بهبود سرعت پردازش می‌تواند کمک کند تا سریع‌تر فکر کنیم و بهتر یاد بگیریم. کاهش زمان بین زمانی که اطلاعات را دریافت می‌کنیم و شروع به واکنش به آن می‌کنیم، ما را هنگام پاسخ دادن به یک سؤال یا اجتناب از تصادف هنگام رانندگی کارآمدتر می‌کند.

• انتقال:کاربر باید اشتباهات خود را درک کند و استراتژی خود را بهینه کند تا سطح‌های این بازی مغزی را به موفقیت تکمیل کند. وضعیت‌های نو و در حال تغییر به معنی این است که کاربر باید با چالش‌های پیش‌آمده سازگار شود، و انجام این کار انتقال شناختی را فعال و تقویت می‌کند. بهبود این توانایی شناختی مهم می‌تواند کمک کند تا تعداد زیادی فعالیت روزمره مختلف را بهبود بخشد، زیرا نقشی در یادگیری، حل مسئله، و واکنش به تغییرات جدید و غیرمنتظره ایفا می‌کند. ما از این توانایی استفاده می‌کنیم زمانی که اشتباهات را قبل از اینکه رخ دهند تصحیح می‌کنیم یا زمانی که نظرمان را در مورد چیزی تغییر می‌دهیم.

اگر توانایی‌های شناختی خود را تمرین نکنید چه اتفاقی می‌افتد؟

مغز برای ذخیره منابع طراحی شده است، که باعث می‌شود ارتباطاتی را که به طور منظم استفاده نمی‌کند حذف کند. اگر توانایی‌های شناختی خاصی را استفاده و تمرین نکنید، مغز متوقف می‌کند منابعی را که الگوی فعال‌سازی عصبی به آن نیاز دارد، ارسال کند، و این اتصال به تدریج ضعیف‌تر و ضعیف‌تر می‌شود. این بدان معنی است که ما در این توانایی‌ها کم‌تر کارآمد می‌شویم، که می‌تواند تأثیر منفی بر زندگی روزمره داشته باشد.