بازی مغزی «تقاطع بصری»: چیست؟

تقاطع بصری یک بازی مغزی است که هدف آن تمرین حافظه کاری و ادراک بصری است. تصویری برای چند ثانیه به شما نشان داده می‌شود. شما باید نام شیء در تصویر (برای مثال، «ببر») را به یاد بسپارید و اولین حرف کلمه را از میان 4 حرف نمایش‌داده‌شده انتخاب کنید (در این مورد «ت»). هدف این است که شما تا جای ممکن سریع تصویر و حرف را تطابق دهید.

کاگنی‌فیت این بازی را برای تحریک توانایی‌های نام‌گذاری و ادراک ما طراحی کرده است. این بازی برای هر کسی بدون در نظر گرفتن سن مناسب است، زیرا سختی بازی با توجه به نیازهای هر کاربر تنظیم می‌شود. تقاطع بصری گزینه‌ای عالی برای تحریک ذهن ما و تقویت توانایی‌های شناختی ما به روشی سرگرم‌کننده و تعاملی است.

چرا «تقاطع بصری» بسیار محبوب است؟ - تاریخچه

معما‌ی تقاطع (کروس‌ورد)، که ما از آن برای الهام‌گیری «تقاطع بصری» استفاده کردیم، یکی از معروف‌ترین بازی‌های مغزی در جهان امروزی است. این سرگرمی در سال 1913 توسط آرتور وین اختراع شد. این روزنامه‌نگار در مکمل تعطیلات کار می‌کرد که تحت نام «تفریح» هر یکشنبه در نیویورک ورلد منتشر می‌شد. معما‌ی تقاطع به‌عنوان بخشی از گروه متنوعی از «تمرین‌های ذهنی» در مکمل یکشنبه در نظر گرفته شد. این بازی به سرعت توجه عموم را جلب کرد، چون هم سرگرم‌کننده و هم چالش‌برانگیز بود، بنابراین به تدریج بخشی از روال‌های یکشنبه شد.

امروزه هزاران نسخه از این بازی ایجاد شده است که پس از بیش از یک قرن، همچنان یکی از بهترین گزینه‌ها برای تحریک ذهن است. بخش طراحی کاگنی‌فیت می‌خواهد نسخه‌ای آنلاین ایجاد کند که تصویر و متن را ترکیب کند؛ در این بازی، شرکت‌کنندگان باید در تقاطع کلمه اول شیء را که در سمت راست صفحه ظاهر می‌شود وارد کنند. هدف اصلی این بازی تحریک توانایی‌های شناختی مختلف به روشی بسیار سرگرم‌کننده است.

«تقاطع بصری» چگونه توانایی‌های شناختی مرا بهبود می‌بخشد؟

بازی کردن با بازی‌های کاگنی‌فیت مثل «تقاطع بصری» الگوی فعال‌سازی عصبی خاصی را تحریک می‌کند. تکرار و تمرین این الگو به‌طور مداوم می‌تواند به ایجاد سیناپس‌های جدید کمک کند و سیستم‌های عصبی را بازسازی کند و توانایی‌های شناختی ضعیف‌شده یا آسیب‌دیده را بازیابی کند.

«تقاطع بصری» به تمرین حافظه کاری، نام‌گذاری و ادراک کمک می‌کند. تحریک مداوم این توانایی‌ها می‌تواند به ایجاد سیناپس‌های جدید کمک کند و شبکه‌های عصبی را بازسازی کند و عملکرد شناختی را بهبود بخشد.

هنگامی که تمرین توانایی‌های شناختی خود را انجام ندهم چه اتفاقی می‌افتد؟

مغز ما برای صرفه‌جویی در منابع طراحی شده است، بنابراین تمایل دارد اتصالاتی را که استفاده نمی‌شوند حذف کند. به این ترتیب، اگر یک توانایی شناختی به طور معمول استفاده نشود، مغز منابع را برای آن الگوی فعال‌سازی عصبی فراهم نمی‌کند، بنابراین به‌تدریج ضعیف‌تر می‌شود. این باعث می‌شود که ما کمتر بتوانیم از این عملکرد شناختی استفاده کنیم، و ما را در فعالیت‌های روزمره خود کمتر موثر می‌کند.