بازی مغزی «تنیس ملودیک»: از چه تشکیل شده است؟

تنیس ملودیک یک بازی چالش برانگیز برای تمرین درک شنوایی، درک فضایی و شناخت است. هدف اصلی این بازی ضربه زدن به اهدافی است که در مقابل شما قرار دارند، در حالی که ملودی ایجاد شده پس از هر ضربه را به خاطر می‌سپارید. بازی با پیشرفت کاربر چالش برانگیزتر می‌شود، اهداف شروع به حرکت می‌کنند، حواس پرتی‌های شنوایی آن را دشوارتر می‌کند و ملودی‌ها متنوع‌تر می‌شوند.

این بازی برای تحریک مهارت‌های درک شنوایی ما طراحی شده است. برای همه سنین مناسب است و طراحی آن برای همه جذاب است. تنیس ملودیک بازی ایده‌آل برای تحریک ذهن و کمک به تقویت مهارت‌های شناختی است.

بازی‌های ذهنی مانند تنیس ملودیک CogniFit به ما امکان می‌دهند تا شناخت و درک فضایی خود را تمرین کنیم و از طریق نوروپلاستیسیتی توانایی‌های شناختی را تحریک کنیم.

چرا بازی‌هایی مانند «تنیس ملودیک» بسیار محبوب هستند؟ - تاریخچه

دومین بازی ویدیویی که تا به حال ساخته شده، بازی تنیس بود. تنیس برای دو نفر، که توسط فیزیکدان آمریکایی ویلیام هیگین‌باتام در سال 1958 طراحی شد، برای سرگرمی بازدیدکنندگان آزمایشگاه ملی بروکهیون تصور شد. ایده پشت این بازی نشان دادن آن بود که رایانه‌ها چه کاری می‌توانند انجام دهند. از بازی‌های آرکید گرفته تا بازی‌های کنسولی، بازی‌های رایانه‌ای، بازی‌های موبایل اولیه، و حتی اسلات‌های اخیر با تم تنیس، بسیاری از بازی‌ها در طول تاریخ برای عاشقان تنیس وجود داشته است.

با توجه به اینکه محبوبیت آن از گذشت زمان مقاوم بوده است، CogniFit تصمیم گرفت بازی تنیس ملودیکی بسازد که نه تنها جنبه‌های اصلی تنیس مانند هدف‌گیری را درگیر کند، بلکه نشانه‌های شنوایی را نیز اضافه کرد تا کاربر را سرگرم نگه دارد و در حالی که مهارت‌های شناختی خود را تمرین می‌کند.

بازی ذهنی «تنیس ملودیک» چگونه مهارت‌های شناختی من را بهبود می‌بخشد؟

بازی مکرر و تمرین مداوم بازی‌هایی مانند تنیس ملودیک CogniFit، الگوی فعال‌سازی عصبی خاصی را تحریک می‌کند که کمک می‌کند مدارهای عصبی دوباره سازمان‌دهی شوند و توانایی‌های شناختی ضعیف‌شده یا آسیب‌دیده را بازیابی کنند. تحریک مداوم مهارت‌های ما می‌تواند کمک کند سیناپس‌های جدید ایجاد شود، و کمک کند مدارهای عصبی دوباره سازمان‌دهی شوند و توانایی‌های شناختی را بهبود بخشند. بازی تنیس ملودیک به دنبال تحریک مهارت‌های مرتبط با درک شنوایی و شناخت است.

وقتی مهارت‌های شناختی خود را تمرین نکنم چه اتفاقی می‌افتد؟

مغز ما تمایل دارد منابع را با حذف اتصالات استفاده نشده ذخیره کند. اگر یک توانایی شناختی معمولاً استفاده نشود، مغز منابعی را برای آن الگوی فعال‌سازی عصبی فراهم نمی‌کند، بنابراین آن ضعیف‌تر و ضعیف‌تر می‌شود. اگر آن تابع شناختی را تمرین نکنیم، در فعالیت‌های روزمره خود کم‌کارآمد‌تر می‌شویم.