بازی مغزی "نیلوفرهای آبی": چیست؟

برای پیشرفت در بازی مغزی نیلوفرهای آبی باید بتوانیم ترتیبی را که در آن تحریکات مختلف روشن می‌شوند به خاطر بسپاریم، و این اطلاعات را برای چند ثانیه در ذهن خود نگه داریم تا برنامه از ما بخواهد دنباله را تکرار کنیم. با این حال، با افزایش سطح پیچیدگی این بازی تمرین ذهنی، تقاضاهای شناختی افزایش می‌یابد.

این بازی با پیشرفت کاربر در سطح‌ها دشوارتر می‌شود. نیلوفرهای آبی منبع علمی است که برای اندازه‌گیری مستمر عملکرد شناختی و تنظیم خودکار دشواری کار، بهینه‌سازی تمرین شناختی طراحی شده است. بازی مغزی نیلوفرهای آبی برای کودکان، بزرگسالان و سالمندانی که می‌خواهند توانایی‌های شناختی ضروری را تحریک کنند ایده‌آل است.

بازی مغزی "نیلوفرهای آبی" چگونه می‌تواند توانایی‌های شناختی شما را بهبود بخشد؟

بازی‌های تمرین مغزی مانند نیلوفرهای آبی الگوهای عصبی خاصی را تحریک می‌کنند. تکرار این الگو از طریق تمرین می‌تواند در ایجاد سیناپس‌های جدید و مدارهای عصبی کمک کند که قادر به سازمان‌دهی مجدد و بازیابی توابع شناختی ضعیف‌شده یا آسیب‌دیده باشند.

این بازی مغزی می‌تواند توسط هر کسی که به دنبال آزمایش و بهبود عملکرد شناختی خود است بازی شود.

• حافظه بصری کوتاه‌مدت: برای پیشرفت در نیلوفرهای آبی باید بتوانیم ترتیب و دنباله‌ای را که تحریکات مختلف بر روی صفحه ظاهر می‌شوند به طور ذهنی نگه داریم. با انجام این کار، حافظه بصری کوتاه‌مدت خود را فعال و تحریک می‌کنیم. بهبود این توانایی شناختی برای زندگی روزمره ما بسیار اساسی است، زیرا به ما اجازه می‌دهد مقدار کمی اطلاعات بصری (حروف، اشکال، رنگ‌ها و غیره) را برای مدت کوتاهی حفظ کنیم. عملکرد ضعیف در حافظه بصری کوتاه‌مدت ما می‌تواند توانایی حفظ اطلاعات بصری یا نوشتاری را مختل کند.

• حافظه غیرکلامی: این بازی ذهنی از ما می‌خواهد که بتوانیم اطلاعات ظاهر‌شده بر روی صفحه را در حافظه خود ذخیره کنیم و برای چند ثانیه ترتیب تحریک‌هایی را که روشن شده‌اند به خاطر داشته باشیم و سپس دنباله را تکرار کنیم. با تمرین این تمرین، اتصالات عصبی درگیر در حافظه غیرکلامی خود را فعال و تقویت می‌کنیم. بهبود این توانایی شناختی برای زندگی روزمره ما بسیار اساسی است، زیرا به ما اجازه می‌دهد انواع مختلف اطلاعات را به سرعت رمزگذاری، ذخیره و بازیابی کنیم (چهره‌ها، اشکال، رنگ‌ها، دنباله‌ها، نماد‌ها، تصاویر، ملودی‌ها و غیره). داشتن این توانایی شناختی در شرایط خوب برای هر موقعیتی که نیاز به حفظ و دسترسی به انواع مختلف اطلاعات دارد مفید است، برای مثال، وقتی که به خاطر می‌آوریم کدام فرد قبل از ما در صف مرکز بهداشت یا بازار قرار گرفته است.

• برنامه‌ریزی: برای ارتقا در نیلوفرهای آبی باید از استراتژی‌های یادمانی استفاده کنیم و به‌صورت ذهنی اقدامات لازم را برای رسیدن به هدفمان انتخاب کنیم. با تمرین این تمرین ذهنی، ما توانایی برنامه‌ریزی خود را فعال‌سازی و تقویت می‌کنیم. بهبود این مهارت شناختی مهم به ما کمک می‌کند تا در کارهای ضروری روزمره خود کارآمدتر باشیم، زیرا به ما اجازه می‌دهد ترتیب مناسب کارها را تصمیم بگیریم، به هریک منابع شناختی لازم را اختصاص دهیم، و طرح عملیاتی تدوین کنیم.

• حافظه کوتاه‌مدت: لازم است اطلاعات نشان‌داده‌شده را در ابتدا به‌خاطر بسپاریم تا بتوانیم آن را هنگام درخواست پیدا کنیم. نگهداری اطلاعات برای مدت کوتاهی می‌تواند به ما کمک کند تا اطلاعات پیچیده‌تری را پردازش کنیم، مثلاً وقتی جملۀ بلندی را در کتاب می‌خوانیم: ما باید ابتدای جمله را به‌خاطر بسپاریم تا در پایان آن را درک کنیم.

• حافظه فعال: همان‌طور که پیشرفت می‌کنید، لازم است ترتیب سری را به‌خاطر بسپاریم و سپس آن را برعکس تکرار کنیم. حافظه فعال به ما کمک می‌کند تا اطلاعاتی را که در حافظه کوتاه‌مدت خود نگاه می‌داریم، دستکاری و کار کنیم. برای مثال، برای انجام محاسبات ذهنی بسیار مفید است.

• درک فضایی: این بازی ذهنی از ما می‌خواهد که محل دقیق هر یک از تحریکات روشن‌شده را شناسایی کنیم، و بتوانیم ترتیب ظهور آن‌ها را به طور ذهنی نگه داریم. با انجام این تمرین، اتصالات عصبی مهمی را که در توانایی درک فضایی ما درگیر هستند فعال و تقویت می‌کنیم. بهبود این توانایی شناختی برای اینکه در زندگی روزمره خود کارآتر باشیم بسیار اساسی است، زیرا به ما اجازه می‌دهد ترتیب محیط اطراف خود و رابطه خود را با آن به درستی درک کنیم.

اگر توانایی‌های شناختی خود را تمرین نکنید چه اتفاقی می‌افتد؟

مغز ما به گونه‌ای طراحی شده است که منابع را ذخیره کند، بنابراین زمانی که اتصالاتی وجود دارند که استفاده نمی‌شوند، مغز به‌طور خودکار آن را حذف می‌کند. اگر یک مهارت شناختی خاص به‌طور منظم تمرین نشود، مغز منابع را به آن الگوی فعال‌سازی عصبی نمی‌دهد، که می‌تواند باعث شود ضعیف‌تر و ضعیف‌تر شود. این باعث می‌شود که ما هنگام استفاده از یک تابع شناختی خاص کمتر توانایی داشته باشیم، که ما را در روزمره خود کمتر موثر می‌کند.